*نگاه ابزاری به تاریخ اسلام، نگاه سخیف به تاریخ است، اینکه بخواهیم هر جور که شده حرف خودمان را از قرآن بیرون
بکشیم. در جنگ بدر شمشیر مسلمانان می شکست چون مسلمانان صنعتی نداشتند که
شمشیر مناسب بسازد، شرایط امروز ما شرایط صلح حدیبیه نیست، ما اینجور تطبیق ها
مخالف هستم، ما باید خود را به کتاب عرضه کنیم نه اینکه برویم چیزی که میخواهیم را
از منابع بیرون بکشیم.
*قصه های قرآن نه زمان دارد، نه مکان و نه
ژانر را رعایت میکند. اگر جایی میگوید روز بود یا شب حتما میخواهد مطلبی را برساند
ولی وقتی مفسرین را نگاه میکنید، برخی رفته اند با بیل چند ده صفحه از کتب بنی اسرائیل
مطالب آورده اند، گاهی منابع شیعه هم همین طور است، قرآن زیاد به جزئیات نمی
پردازد ولی ما دائم دنبال جزئیات هستیم در قرآن، اگر به ما بگویند موضوع سوره ی
یوسف چیست؟ میگوییم زلیخا، ولی معصوم می گوید: انتظار، اگر کسی برود دائم در کتب بنی
اسرائیل بچرخد راه را گم میکند و قرآن اینجور نیست.
*ما با ولایتمداری بازی میکنیم، ولایت
مدار نیستیم، رهبری می فرمایند: بصیرت. ما با اشتقاقات بصیرت همایش برگزار میکنیم،
قرآن کریم به جزیئات اصلا اشاره نمی کند، در اوایل سوره ی یاسین می فرماید: پیغمبران رفتند مردم را بخدا دعوت کنند، مردم نپذیرفتند. گفتند شما هم مثل ما آدم
هستید شبیه پیغمبران نیستید؟ و تهدید کردند، آنها گفتند ما تحت ربویت خداوند
هستیم از چیزی نمی ترسیم، قرآن نمیگوید این قوم کدام بودند، پیغمبران کدام بودند،
اشکال آن قوم چه بود که پیغمبر برای شان فرستادند، خداوند در این سوره ولایتمداری
را می رساند و به جزئیات نمی پردازد.
*یکی از آن چیزی هایی که بسیار مهم است،
تقدس است که بین شیعه و وهابی مشترک است، ما برای اهل بیت گریه میکنیم آنها برای
سلف خود گریه می کنند از شیعه الگوبرداری کردند، از زمان رسول خدا شروع کردند به تقدس
زدایی. چون تقدس انسان را استوار میکند، یکی از علل قتل عام شیعیان توسل به ائمه
است.
گزارش تصویری؛
صوت مداحی حاج امیر عباسی
روضه
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
