عقیق: حاج علی انسانی پیرغلام اهل بیت علیهم السلام در رثای حضرت زهرا سلام الله علیها روضهخوانی کرد. او روضه را با این شعر از سرودههای خود آغاز کرد:
ننویس ای قلم که چه رخ داد
پشت دربنویس محسن از همه کس باخبرتر است
این شعر در کتاب «من از کودکی...» استاد علی انسانی آمده است.
او سپس برای ادامه روضه سراغ این ابیات خود رفت:
به بستر فاطمه افتاده و،مولا پرستارش
ببین حال پرستارو،مپرس احوال بیمارش
کسی ازآشنایان هم به دیدارش نمی آید
بود چشمش به در،تا کی اجل آید به دیدارش؟
علی از چشم زهرا چشم خود را بر نمی دارد
مجسم می کندعشق وفداکاری وایثارش
کند اشک علی راپاک با دستی که بشکسته
نخواهد اشک مظلومی فرو ریزدبه رخسارش
علی گه دربغل زانو،گهی سر بر سر زانوست
تو گویی از جدایی می کند زهراخبردارش
به زحمت واکند چشم و،به سختی می نهد برهم
رمق رفته دگر ازدیده ی تا صبح بیدارش