به گزارش خبرنگار عقیق، مراسم سوگواری و عزاداری حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام، در آستانه روز زیارت مخصوص آن حضرت، شامگاه ششم مهرماه با حضور هزاران نفر از زائران و مجاران حرم ملک پاسبان این امام همام برگزار شد.
در این مراسم حجت الاسلام و المسلمین هاشمی نژاد، سخنرانی کرد و حاج مجتبی الهی به شعر خوانی و مدیحه سرایی پرداخت.
حجت الاسلام و المسلمین هاشمی نژاد در این مراسم گفت: حضرت رضا علیه السلام می فرمایند «اگر می خواهی قوی ترین مردم باشید، به خدا توکل کنید» بنابراین فقط توکل به خدا پایدار است و الباقی ناپایدار.
وی با طرح این پرسش که چرا پیغمبر اکرم حبیب الله و موسی کلیم الله نامگذاری شده اند، بیان کرد: موسای کلیم وقتی از خدا حاجتی می خواهد، دست به دامان محمد و آل محمد می شود. قرآن نقل می کند، هنگامی که حضرت موسی به کنار دریا رسید از جلو با آب و از پشت با سپاه فرعونیان مواجه شد، لذا ملاحظه کرد که هیچ راه نجاتی برایش وجود ندارد و گفت «رب من، با من است؛ پس ما را هدایت می کند» بنابراین ابتدا موسای کلیم خود را می بیند و بعد خدا را مطرح کرد. این درحالی است که رسول گرامی اسلام در دشواری ها ابتدا خدا را می بینند و سپس خود را؛ لذا هنگامی که موسی می خواهد عصایش را به سنگ بزند ـ در تفسیر صافی ذکر شده است ـ به او می گویند به دعای «الهی بحق محمد سید الاولیا و بحق علی سید الاوصیا و به حق فاطمه سیدة النساء و به حق الحسن سید الاولیا و به حق الحسین افضل الشهداء» متوسل شود. بدین جهت است که علی بن موسی علیه السلام می فرماید هر کسی می خواهد اقوای مردم باشد، به خدا توکل کند؛ هیچ کسی جز خدا تأثیر گذار نیست.
وی به حدیث دیگری از حضرت رضا علیه السلام اشاره و بیان داشت: امام هشتم علیه السلام می فرمایند «هنگامی که ابراهیم خلیل را می خواستند به آتش بیافکنند، حضرت ابراهیم به ملک باران گفت مرا به تو حاجتی نیست، سپس ملک طوفان آمد و به او گفت من را به تو نیازی نیست؛ به جبرئیل امین نیز این چنین گفت» بنابراین حضرت ابراهیم تا آخرین لحظه گفت خدا! لذا وقتی او را در آتش افکنند خطاب آمد «يا نارُ كُونى بَرْداً وَ سَلاماً عَلى اِبْراهيمَ».
سخنران حرم مطهر رضوی خاطرنشان کرد: در حدیث شریفی دیگری نقل شده است که موسی کلیم به وادی طور می رفت، بنده ای به او گفت «سلام مرا به خدا برسان و بگو من را از این وضع نجاتم ده، خیلی فقیرم» در ادامه مسیر به مرد ثروتمندی برخورد کرد و او گفت «به خدا بگو از این ثروت من بگیرد و به فقرا دهد» حضرت به وادی طور آمد و گفت «خدایا تو حکیم هستی و می دانی چرا یکی این چنین و دیگری آن چنان درخواست می نماید» سپس به حضرت ابراهیم خطاب شد «با آن مرد خاکستر نشین بگو زیاد سخن مگو که طوفانی می فرستیم که حتی خاکسترهای زیر پایش را ببرد؛ اما آن مرد ثروتمند پدری فقیر داشت، که او در پایان عمر پسرش را خطاب کرد و گفت دستم خالی است ولی تو را به خدا می سپارم که او تو را کفایت می کند، او فرزندش را به ما سپرد ما هم داریم امانت داری می کنیم؛ آن مرد فقیر که خاکستری نشین و بیچاره است، پدرش ثروتمند بود و به او گفت غم دنیا مخور، اموال فراوانی برایت اندوخته ام که نسل تو را کفایت می کند او اعتماد به مالش کرد ولی آن یکی فرزندش را به ما سپرد».
حجت الاسلام و المسلمین هاشمی نژاد سپس به بیان حکایتی پرداخت و اشاره کرد: شیخ بهایی در کتابی می نویسد عالمی در لبنان خدا را عبادت می کرد، هنگامی که ـ سه وعده ـ به او طعام نرسید، از خانه بیرون آمد و در نخستین خانه ی شهر را کوبید ـخانه یک بت پرست ـ و از او غذا خواست، آن فرد گبر سه عدد نان به او داد.
عابد تا می خواست تکه نان اول را بخورد سگی پارس کرد و عابد ترسید و قرص نان را برای او انداخت و سگ خورد و برای تکه دوم و سوم نان همین ماجرا تکرار شد. آن عالم خطاب به سگ گفت «تو چه حیوان بی حیایی هستی» سگ به اذن خدا سخن گفت و بیان کرد «عمری است در خانه یک گبر هستم، گاهی به من غذا داده و گاه نمی دهد و همچنین برخی اوقات مرا کتک می زند، اما من از در خانه این گبر جایی نرفتم؛ تو عمری در خانه رازق المرزوقین غذا می خوردی، اما در خانه کریم را رها کردی و به در خانه دشمنش آمدی؛ تو بی حیا هستی یا من».
وی در ادامه با بیان این که کره زمن ملک محمد و آل محمد است و حیطه قدرت آن بزرگواران همه آفرینش است، ابراز داشت: تمامی قدرت های جهان فناپذیر است و تنها قدرت برای خدا است و این قدرت به اذن خدا به محمد و آل محمد تفویض شده است.
شعر قرائت شده توسط مجتبی الهی، مداح اهل بیت :
ای به درگاه سائل ریخته
پیش پایت جای گل دل ریخته
هر دلی را می نوازی از عدم
هر کسی را می پذیری در حرم
این حرم را نور دربانی کند
عیسی مریم نگهبانی کند
خادم اینجا یوسف کنعان بود
کفشدارش موسی عمران بود
بهر قربانی شدن اینجا خلیل
بر حریم قدس تو گشته دخیل
کعبه بیت الحرام اینجا بود
زمزم و رکن و مقام اینجا بود
ذکر هر حاجی در این صحن و سرا
یک کلام است یا علی موسی الرضا
قبله جان در حرم است
امید زمین و آسمان در حرم است
ای کاش به ما اذن زیارت بدهند
آن لحظه ای که صاحب الزمان در حرم است
گزارش: سید امیر حسین ارشادی نیا/ مشهد
