بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
«خدايا هرگاه گفتم مهيا و آماده شدم و در پيشگاهت به نماز ايستادم و با تو راز گفتم،چرتى بر من افكندى،
آنگاه كه وارد نماز شدم،و حال راز گفتن را از من گرفتى
آنگاه كه با تو رازونياز كردم،
مرا چه شده؟
هرگاه گفتم نهانم شايسته شد،
و جايگاهم به جايگاه توبهكنندگان نزديك گشته
برايم گرفتارى پيش آمد،
بر اثر آن گرفتارى پايم لغزيد،
و ميان من و خدمت به تو مانع شد
و به رشته چه كسى بپيوندم اگر تو رشتهات را از من بگسلى،
مرا چه رسوايى بزرگى است از آنچه كتاب تو از كردارم در شمار آورده،
اگر اميدوار به كرم فراوانى رحمتت نبودم،
و هم اينكه مرا از نااميدى نهى نمودهاى هرآينه نااميد مىشدم به هنگامى كه گناهانم را بياد مىآوردم،ا
ى بهترين كسىكه خوانندهاى او را خواند،
و برترين كسىكه اميدوارى به او اميد بست.
خدايا به پيمان اسلام به تو توسّل مىجويم،
و به حرمت قرآن بر تو تكيه مىكنم،
و به محبّتم نسبت به پيامبر درس ناخوانده قريشى هاشمى عربى تهامى مكّى مدنى،همجوارى نزد تو را اميد مىنمايم،
پس انس ايمانى مرا در عرصه وحشت نينداز،
و پاداش مرا،پاداش كسىكه غير تو را عبادت كرده قرار مده،
چه اينكه مردمى به زبانشان ايمان آوردند تا جانشان را به اين وسيله حفظ كنند،
پس به آنچه آرزو داشتند رسيدند،
و ما با زبان و دلمان به تو ايمان آورديم،تا از ما درگذرى،
پس ما را به آنچه آرزومنديم برسان،
و اميدت را در سينههايمان استوار كن،
و دلهايمان را پس از آنكه هدايتمان فرمودى گمراه مكن،
و از جانب خود ما را ببخش،كه تو بسيار بخشندهاى،
به عزتت سوگند اگر مرا برانى،از درگاهت نخواهم رفت،
و از چاپلوسى نسبت به تو باز نخواهم ايستاد،
به خاطر الهامى كه از معرفت به كرمت و گستردگى رحمتت به قلب من شده،
بنده به جانب چه كسى جز مولايش مىرود؟و
آفريده به چه كسى جز آفريدگارش پناه مىبرد؟
يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَ تَعَبَّأْتُ [تَعَبَّيْتُ] وَ قُمْتُ لِلصَّلاةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ نَاجَيْتُكَ أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاسا إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ وَ سَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ مَا لِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِيرَتِي وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِينَ مَجْلِسِي عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَ حَالَتْ بَيْنِي وَ بَيْنَ خِدْمَتِكَ اللَّهُمَّ بِذِمَّةِ الْإِسْلامِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ وَ بِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ إِلَيْكَ وَ بِحُبِّي النَّبِيَّ االْأُمِّيَّ الْقُرَشِيَّ الْهَاشِمِيَّ الْعَرَبِيَّ التِّهَامِيَّ الْمَكِّيَّ الْمَدَنِيَّ أَرْجُو الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ فَلا تُوحِشْ اسْتِينَاسَ إِيمَانِي،
وَ لا تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ فَإِنَّ قَوْما آمَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوا بِهِ دِمَاءَهُمْ فَأَدْرَكُوا مَا أَمَّلُوا وَ إِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَ قُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا فَأَدْرِكْنَا [فَأَدْرِكْ بِنَا] مَا أَمَّلْنَا وَ ثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ فَوَ عِزَّتِكَ لَوِ انْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي [يَا سَيِّدِي] مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ إِلَى مَنْ يَذْهَبُ الْعَبْدُ إِلا إِلَى مَوْلاهُ وَ إِلَى مَنْ يَلْتَجِئُ الْمَخْلُوقُ إِلا إِلَى خَالِقِهِ. ...»
211005
