به گزارش "عقیق"، جعفر ابراهیمی نصر (شاهد) نویسنده و شاعر کودک و نوجوان، گفت: «قصههای من و پدربزرگ» نام یک مجموعه 10 جلدی است که درباره امام هادی (ع) نوشتهام و شامل داستانهایی درباره ایشان است. کار درباره شخصیت امام دهم زیاد برایم مشکل نبود. کتابهایی درباره این امام وجود دارد که تعداد زیادی از آنها را در خانه دارم و در نوشتن این 10 کتاب هم از آنها استفاده کردم.
وی افزود: از جهت دسترسی به منابع مکتوب با مشکلی روبرو نشدم، ولی سختی کار در این بود که نوشتن برای امامانی چون حضرت علی (ع)، امام حسین (ع) و حتی امام رضا (ع) بسیار سادهتر از نوشتن درباره امامانی چون حضرت هادی (ع) یا امام عسگری است. دلیلش هم کمبود نسبی منابعی است که درباره این شخصیتها وجود دارد. طبیعی است که پیدا کردن قصههای مناسب برای کودکان و نوجوانان از میان کتابهایی که نسبت به کتابهای مرجع درباره امام علی (ع) یا امام حسین (ع)، بسیار سختتر است.
این نویسنده گفت: کار من هم از این حیث مشکل بود که باید 10 کتاب خوب برای بچهها مینوشتم، اما در کل از پایان کار راضی بودم. در میان نویسندگان ما، به شخصیت امام علیالنقی (ع) کمتر پرداخته شده است. ضمن اینکه عمر کوتاه ایشان هم تقریبا مزید به علت شده است. میتوان اینگونه گفت که بسیاری از منابعی که درباره این شخصیت وجود دارد، تکراری هستند؛ چون مثلا منبعی به موضوعی اشاره کرده است و منابع دیگر هم همان مساله را مطرح کردهاند. وقتی برای نوشتن این 10 کتاب، مواخذ را جستجو میکردم، بسیاری از منابع را ورقی میزدم چون با مطالب تازهای روبرو نبودم.
ابراهیمی ادامه داد: یکی از منابعی که در نوشتن این کتابها بسیار کمکم کرد، کتاب «منتهیالامال» شیخ عباس قمی بود که شامل مطالب بسیار خوبی بود و منبع اصلی کار من شد. در نوشتن داستانها از تخیل هم استفاده کردهام. طبیعی بود چون قرار بود برای بچهها داستان بنویسم، باید از تخیل استفاده میکردم اما این بهرهوری در چارچوب مطالب اصلی و مستند انجام شد و با خلق شخصیتهای فرعی یا صحنههای خیالی همراه شد.
نویسنده مجموعه «قصههای شیرین برای بچهها» گفت: جلد اول این مجموعه را بعد از نوشتن، نپسندیدم چون احساس کردم حال و هوای داستانیاش کم است؛ چرا که در طول نگارشش سعی کرده بودم اطلاعاتی هم درباره امام هادی (ع) در اختیار بچهها قرار بگیرد و بعد به سراغ قصه بروم که این با هدف اصلی کتابهای مجموعه یعنی داستانگویی، تطابق چندانی نداشت. بعد از تحویل 10 جلد مجموعه به ناشر، نامهای نوشتم و در نهایت کتاب را پس گرفتم و بعد از دو ماه داستان دیگری به جای آن نوشتم.
وی در ادامه گفت: این که به امامانی مانند حضرت هادی (ع) کمتر پرداخته شده است، هم کمبود منابع است و هم این که ما تجربههای دیداری و شنیداری و هم مطالعهای درباره ائمه در میان مردممان داریم و متاسفانه بعضی از امامان مانند حضرت هادی (ع) بین مردم مظلوم هستند. اگر درباره امامی مانند حضرت عسگری (ع) کار شده باشد، به خاطر امام زمان (عج) است. حتی امامانی مانند امام حسن مجتبی (ع) و امام کاظم (ع) هم مورد بیمهری جامعه ما هستند. به نظرم این مظلومیت در امامان بعد از امام رضا (ع) دیده میشود و درباره امامان بعد از امام هشتم، کم کاری شده است.
منبع: خبرگزاری مهر
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
