دعای هنگام ورود و خروج مسجد

عَنْ فَاطِمَةَ (ع) قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ سَهِّلْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَ إِذَا خَرَجَ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ سَهِّلْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَ فَضْلِكَ.

حضرت فاطمه سلام الله علیها فرمود: رسول خدا صلی الله علیه وآله وقتی وارد مسجد می شدند می گفتند: «بِسْمِ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ سَهِّلْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ»

و زمانی که از مسجد خارج می شدند همان را بیان می کردند؛ مگر این که می گفتند: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ سَهِّلْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَ فَضْلِكَ.

پی نوشت:

كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)، ج‏1، ص: 553.