خود را امتحان کنید

از مرحوم آقا میرزا جواد آقا ملکی نقل شده که فرمود: آیا هیچ شده است که خود را در صدق عبودیت و بندگی، امتحان کنید تا بدانید آیا بنده ی خدایید یا نه؟ به این صورت که فکر کنید اگر زن و فرزند خود را به قصد زیارت «کربلا» مهیّای سفر نموده و با زحمت فراوان و هزینه ی زیاد، همراه با خود تا لب مرز ببرید؛ ولی در آنجا می بایست حرامی (مانند کشف عورت یا نظر اجنبی به همسر و دختران همراه خودتان) را مرتکب شوید، تا مقدّمه ی خروج از گمرک وگرفتن گذرنامه و مجوّز عبور از مرز باشد؛ در این صورت، خود را چگونه می یافتید؟ آیا با خود می گویید: یک حرام عیب ندارد، ما که این همه زحمت کشیده و هزینه نموده ایم تا به اینجا رسیده ایم، بگذار این حرام انجام گیرد و عبور کنیم؛ و یا با کمال شجاعت و مردانگی و متانت مثل گُل با آن همه رنج و دوری راه و تحمّل مخارج و هزینه ی سفر، با عایله ی خود برمی گردید؟ زیرا کسی که فرموده: زیارت مستحب است و من به قصد قربت و به داعی وانگیزه ی امر او تا به این جا آمده ام و متحمّل این همه خسارت شده ام، ارتکاب حرام را جایز نمی داند و به داعی و انگیزه ی نهی و زجر او باید دوباره بدون هیچ گونه نگرانی و ناراحتی برگردم؛ چرا که من بنده ام و می خواستم زیارت حضرت سیّد الشهداء را برای رضای خدا انجام دهم، نه برای خواهش دل خود. واگر برای خدا است، خدا می فرماید: کار حرام را انجام نده و به زیارت مرو، لذا باید امتثال نمایم و برای او به زیارت نروم؛

ولی اگر این طور نکرد و برنگشت، یقینا ناقص الایمان است؛ زیرا خداوند سبحان می فرماید:

«فلا و رِبّک لا یؤمنون حتّی یُحَکِّموکَ فیما شَجَرَ بینَهم ثُمّ لا یَجِدوا فی أَنُفِسِهم حَرَجا مِمّا قَضَیْتّ ویُسَلِّموُا تسلیما؛ پس به پروردگارت سوگند، ایمان نمی آورند، مگر این که در اختلافی که میان آنها پیش آمده تو (پیامبر اکرم(ص))را حاکم کنند، سپس از آن چه قضاوت نمودی در دل خود هیچ دلتنگی احساس نکنند وچنان که باید، خود را تسلیم [خدا و حکم تو] کنند.»