عقیق: حضرت آیتالله العظمی بهجت(ره) در کتاب «پرسشهای شما، پاسخهای آیتالله
بهجت» در پاسخ به این سؤال که چرا وهابیها بوسیدن ضریح و توسل به اولیای
الهی را شرک میدانند؟ میفرمایند:
«ابن تیمیه» که بوسیدن ضریح و
توسل به اولیای خدا را شرک و حرام میداند، به خود اشکال میکند که اگر به
ما بگویید: پس چه طور استلام حجرالأسود و تقبیل و بوسیدن و تبرک به آن در
حج، و نیز طواف کردن بر گرد بیتالله الحرام، از پیغمبر اکرم (ص) مأثور و
سنت است؟ در جواب میگوییم: «هکذا وردا!»؛ در شریعت چنین وارد شده است!
آیا
میشود چیزی شرک باشد و استثنائاً مشروع بوده و در شرع وارد شده باشد؟!
اگر پیغمبری قائل به شرک باشد و دعوت به شرک کند، آیا کسی سخن او را باور
میکند؟! آیا شرک فقط در خصوص حجرالأسود و طواف مانعی ندارد؟!
و
آیا اساساً شرک (که نقلا ممتنع است) قابل تخصیص است؟! طواف کردن بر گرد
خانه خدا که از سنگ است هم همین طور، زیرا تعظیم یک سنگ و چرخیدن بر دور
احجار و تعظیم آنها به نظر شما شرک و کفر است ولی مستثنی است.
آیا
خدا و رسول که ما را به حج و طواف خانه خود - که از اعظم واجبات و مراتب
بندگی در اسلام است - دعوت کردهاند، به شرک و کفر دعوت کردهاند؟! و آیا
خود پیغمبر هم در طواف خانه خدا و استلام حجر به نوعی شرک و کفر مرتکب و
معتقد بوده است؟! آری، ائمه و شیوخ المسلمین که «یطاعون و لا یعصون» (از
آنها طاعت میشود و هرگز از آنان نافرمانی نمیشود) این گونه سخنان را
میگویند!
اگر کسی کافر باشد و از طرفی به اهل بیت (ع) هم محبت داشته باشد سودی برای او خواهد داشت؟!
منبع: هم اندیشی
کدخبرنگار: 211001
