عقیق: حضرت آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری، موسس حوزه ی علمیه ی قم رابطه ی عارفانه و عاشقانه ی نیکی با امام حسین علیه السلام و اهل بیت عصمت علیه السلام داشت و شیفته ی ذکر فضایل آنها بود .
هر روز هنگام تدریس دستور داده بود یکی از روضه خوان ها به نام « آقا میرزا ابراهیم صاحب الزمانی تبریزی » اندکی از نهج البلاغه و مواعظ امامان علیهم السلام سخن می گفت و ذکر مصیبت امام حسین علیه السلام و . . . می نمود آنگاه درس آقای حائری شروع می شد.
روزی او روضه حضرت قاسم علیه السلام را در محضر آقای حائری خواند، آقای حائری به قدری متاثر گردید و گریه کرد و خودش را زد که بی حال شد.
مرحوم شیخ محمد علی اراکی می فرمود: آیت الله حائری شبی حضرت امام حسین علیه السلام را در عالم خواب دید آن حضرت یک مشت نقل به آقای حائری داد . آقای اراکی می فرمود: آن بیان جذاب آقای حائری در درس و حلاوت محضرشان در مواقع عادی از آثار و برکات همان عنایتی بود که امام حسین علیه السلام به ایشان کرده بود.
در مورد روضه خوان آیت الله العظمی حائری یعنی حجت السلام میرزا ابراهیم صاحب الزمانی، آیت الله اراکی فرمود: وقتی که او در بستر مرگ قرار گرفت در آخرین لحظات عمر می گفت : یا ابا عبدالله ! یک عمر من برای تو نو کری کردم یک لحظه هم تو آقایی کن و به فریاد من برس. او در حال سجده از دنیا رفت.
آیت الله اراکی فرمود : در شب فوت آقا میرزا ابراهیم صاحب الزمانی در عالم رویا دیدم در قم در قبرستان حاج شیخ قبری آماده کرده اند. به من اشاره شد شخصی را در آن دفن خواهند کرد که از نظر موقعیت همطراز مقام مرحوم آیت الله العظمی شیخ محمد حسن نجفی صاحب جواهر است.
فردا صبح که پای درس آیت الله حائری رفتیم ایشان بالای منبر فرمودند:آقای حاج شیخ ابراهیم صاحب الزمانی از دنیا رفته است همه ی ما به تشییع جنازه ی او برویم . و همه در تشییع جنازه ی او شرکت کردیم سر انجام در قبرستان حاج شیخ دفن شد.
به این ترتیب تعبیر خواب آیت الله اراکی با او تطبیق کرد که در معنویت همطراز صاحب جواهر است. آری این است عنایت امام حسین علیه السلام به روضه خوانش.
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
