عقیق:
مرحوم حاج شیخ عباس تهرانی، تا مدتی از عمرش اهل روضهخوانی
نبود؛ اما رؤیای صالحهای او را به روضهخوانی
و ذکر مصائب سالار شهیدان و اهل بیت علیهمالسلام کشاند.
ایشان
خود فرمودهاند: "من منبری نبودم، یک شب
خواب دیدم که حضرت سید الشهداء علیهالسلام در اتاقی روی زمین افتاده است و عدهای
میخواهند به آن حضرت حمله کنند. من هم در اتاق ایستادهام و قدرت دفاع از ایشان
را ندارم. از وحشت بیدار شدم، خودم خواب را چنین تعبیر کردم که من قدرت بیان ندارم
که با بیان از حضرت سیدالشهداء علیهالسلام دفاع کنم و به همین دلیل کم کم شروع به
سخنرانی و منبر رفتن کردم."
در
پی این تلاش، خود ایشان ، حتی در تربیت مداح و
روضه خوان نیز سعی می کرد و عده ای از جوانان
را که علاقه به نوحه خوانی داشتند، تشویق می کرد و از نوحه خوانی و مصیبت گویی
آنان استقبال می کرد؛ به طوری که منبریها و مداحان خوبی تربیت کرد.
ایشان
به روضهخوانی
خود افتخار میکرد و میفرمود:"ایام عاشورا، در هیئت عزاداری حضرت آیت الله
شیخ عبدالکریم حائری، ذکر مصیبت میکردم. روزی برای پرداخت حساب خویش به داروخانه
شفا بخش، در گذر خان قم رفتم. دیدم نام مرا به عنوان آقا شیخ عباس نوحه خوان در
دفترش وارد ساخته است، چون این را شنیدم به خودم گفتم : همین سمت برایت بس است."
منبع:
کتاب دو عارف سالک، ص 79 و 80.
کد خبرنگار: 212006
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
