بعد از واقعه غدیر در بین اصحاب خاص رسول خد(ص) رسم بوده که در اذان و اقامه بعد از شهادت به رسالت پیامبراکرم(ص) ، اقرار و شهادت به ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(ع) بدهند.
چنانچه در روایت است که: مردی بر رسول خد(ص) وارد شد و عرض کرد: یا رسول الله من امروز چیزی را شنیدم که تا حال نشنیده بودم!
حضرت فرمودند: چه چیزی شنیدی؟
عرض کرد: شنیدم که سلمان در موقع گفتن اذان پس از شهادت به رسالت شما، شهادت به ولایت امیرالمؤمنین(ع) را بر زبان جاری می کرد.
حضرت فرمودند: خوب چیزی شنیده ای.
و یا در روایت دیگر آمده است: مردی بر رسول خد(ص) وارد شد و عرض کرد: یا رسول الله همانا اباذر در اذان پس از شهادت به رسالت شما، شهادت به ولایت امیرالمؤمنین(ع) را بر زبان جاری کرده و می گوید: اشهد ان علیاً ولی الله.
در این هنگام پیامبر اکرم(ص) نیز همین شهادت را بر زبان جاری نموده و فرمودند: «ایا کلام مرا در روز غدیر خم فراموش کرده اید که گفتم: هر کس من مولای اویم پس علی مولای اوست. و هر کس که نقض بیعت کند در حقیقت بر زیان و هلاکت خویش اقدام کرده است.»
حق با کیست؟ (در رابطه با امر خلافت بعد از پیامبر) حامدحسن نواب، ص5 52
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
