زیارت موجب آمرزش گناهان آینده می شود!

از روایاتی که دلالت بر کثرت و زیادی ثواب و اجر زیارت کننده دارد، نتیجه گرفته می شود که اجر زیاد برای ایجاد اشتیاق و رغبت در شیعیان مطرح شده...

کد خبر : ۱۶۵۵

آیت الله مرتضی آقا تهرانی در جلسات مشهد مقدس(سال88)، به موضوعاتی از قبیل امام شناسی، اهمیت توجه به باطن دین، آثار زیارت، اخلاقیات و محبت پرداختند.
فصل سوم کتاب معرفت در زیارت حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام مانند سایر فصول شامل پنج جلسه می باشد:

در جلسه ی نخست به نقل از پدرشان مثلی را حکایت می کنند که حاوی نکات جالبی در زمینه محبت و حرکت به سوی محبوب است: مرحوم پدر بنده [میرزا عبدالعلی تهرانی] مثلی می زد که مورچه ای را دیدند که اول روز یک پوست تخمه به دهانش گرفته و از پای کوه بالا می رود. از مورچه پرسیدند که به کجا می روی؟ گفت دوستی در آن طرف کوه دارم این را برای او کادو می برم. به او خندیدند و گفتند که شما با این دست و پا و کوه به این عظمت و ارتفاع، تابستان هم می شود و پائیز می آید و بعد زمستان می آید، نمی توانی این را به دوست و محبوب خودت برسانی. جواب داد که من نمی دانم که به دوست و محبوبم می رسم یا نه ولی از وقتی که این کادو را تهیه کردم و به راه افتادم می دانم که در مسیر رسیدن به محبوبم در حرکت هستم و درجا نمی زنم. (ص122)

در جلسه ی دوم طبق معمول درباره ی لزوم تعقل و نفی ظاهر گرایی تذکر می دهند: اگر اسلام تکلیف می کرد که قبل از هر علم دیگر، بگذارید فرزندانتان معارف دین را یاد بگیرند، خیلی کم می پذیرفتند. اما عناوینی مثل اعیاد، وفیات، محرم، صفر، فاطمیه و ماه مبارک رمضان را مطرح کردند تا از این راه ها انس شیعیان با دین بیشتر شود.
اما با وجود اینکه در حوزه های شیعه نشین شعائر و ظواهر خیلی جالب توجه است، اما باطن، از معارف خالی است!... مسلمان با پنج نماز واجب در شبانه روز انسان نمی شود! (ص133)

در ادامه حاج آقا مرتضی با اشاره به اینکه ائمه برای نزدیک کردن مردم به خدا عواطف مردم را تحریک می کردند؛ فرمودند: ما یقین داریم سید الشهداء آب را برای خوردن طلب نمی کرد. بلکه می فرمود برای اینکه شاید یک نفر پیدا شود و دلش به حال او بسوزد. و آب بیاورد تا این آب آوردن وسیله ی نجات او از آتش جهنم شود...شاید عواطف آنها موجب شود که به خدا نزدیک شوند. (ص137)

اما در جلسه ی سوم به نکته ی اخلاقی مغفولی در میان روحانیت اشاره می کنند: مرحوم حاج شیخ عباس تهرانی، از شاگردان خوب آیه الله حائری بود که به درجه ی اجتهاد رسیده بود. خودشان به بنده فرمودند که چند سال قبل مریض شدم. و قدرت فکری من کم شد. جسم من ضعیف شد و توان مطالعه کتب را نداشتم. در آن زمان فکر کردم و از اشخاص مورد اطمینان تحقیق کردم. به من گفتند مرحوم آیه الله حکیم؛ فقیهی مبرز و قوی است. مقلد او شدم!
تمام وجود ایشان [شیخ عباس تهرانی] از هوای نفس و خود خواهی و خود بینی خالی بود. وقتی این حرفها را با من میزد گویا ایشان آن شیخ عباس تهرانی که هم طلاب و بزرگان قم به ایشان احترام می گذاشتند نبوده است... (ص142)

در جلسه ی چهارم در توجیه این عنوان که زیارت موجب آمرزش گناهان آینده هم می شود می فرماید: کسی که این بزرگوار [امام هشتم] زیارت کند، خدا به او نورانیت و انسی نسبت به اهل بیت می دهد که موجب می شود اگر در آینده هم گناهی از او صادر شود، از آن گناه توبه حقیقی کند...(ص147)

اما در جلسه ی پنجم نکته جالبی را مطرح می کنند: از روایاتی که دلالت بر کثرت و زیادی ثواب و اجر زیارت کننده دارد، نتیجه گرفته می شود که اجر زیاد برای ایجاد اشتیاق و رغبت در شیعیان مطرح شده...
[تا شیعیان] خود را در این فضای معنوی قرار دهند و حالات روح آنها اگر چه موقتا تغیر یابد و روحشان قوی تر و با صفاتر و نورانی تر شود. (ص158)

منبع: شفقنا
کدخبرنگار/211001