۱۸ شهريور ۱۴۰۳ ۵ (ربیع الاول ۱۴۴۶ - ۱۱ : ۰۳
عقیق:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
بِسْمِ اللهِ کَلِمَةِ الْمُعْتَصِمینَ، وَ مَقالَةِ الْمُتَحَرِّزینَ، وَ اَعُوذُ بِاللهِ مِنْ جَوْرِ
بنام خدا سخن پناهندگان و گفتار پناه جویان و پناه مى برم به خداوند از جور
الْجآئِرینَ، وَکَیْدِ الْحاسِدینَ، وَ بَغْىِ الظّالِمینَ، وَ اَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ
ستمکاران و بداندیشى حسودان و ستم ستمگران و مى ستایمش فوق ستایش
الْحامِدینَ، اَللّهُمَّ اَنْتَ الْواحِدُ بِلا شَریک، وَالْمَلِکُ بِلا تَمْلیک، لا تُضادُّ
ستایش کنندگان خدایا تویى یگانه بى شریک و پادشاه بى نیاز (که پادشاهى را دیگرى به او تملیک نکرده) در برابر فرمان تو ضدّیّت نشود
فى حُکْمِکَ، وَ لا تُنازَعُ فى مُلْکِکَ، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد عَبْدِکَ
و در پادشاهیت کشمکشى روى ندهد از تو مى خواهم که درود فرستى بر محمّد بنده
وَ رَسُولِکَ، وَ اَنْ تُوزِعَنى مِنْ شُکْرِ نَعْمائِکَ ما یَبْلُغَنى فی غایَةِ رِضاکَ،
و رسولت و به من طریقه سپاسگزارى نعمتهایت را چنان بیاموزى که مرا به سرحد خشنودیت برساند
وَاَنْ تُعینَنى عَلى طاعَتِکَ، وَلُزُومِ عِبادَتِکَ، وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِکَ بِلُطْفِ
و کمکم دهى بر طاعت خود و پیوستگى عبادت خویش و استحقاق پاداشت بوسیله لطف
عِنایَتِکَ، وَ تَرْحَمَنى بِصَدّى عَنْ مَعاصیکَ ما اَحْیَیْتَنى، وَ تُوَفِّقَنى لِما
و عنایتت و به من ترحم کنى به این که تا زنده ام از گناهان بازم دارى و تا زمانى که در این جهان نگاهم دارى موفقم دارى به آنچه
یَنْفَعُنى ما اَبْقَیْتَنى، وَ اَنْ تَشْرَحَ بِکِتابِکَ صَدْرى، وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ
سودم رساند و بوسیله کتاب خود (قرآن) سینه ام بگشایى و با خواندن آن جرم
وِزْرى، وَ تَمْنَحَنِى السَّلامَةَ فى دینى وَ نَفْسى، وَلاتُوحِشَ بى اَهْلَ
و گناهم بریزى و سلامت در دین و جانم عطا کنى و
اُنْسى، وَ تُتِمَّ اِحْسانَکَ فیما بَقِىَ مِـنْ عُمْرى، کَما اَحْسَنْتَ فیما مَضى
همدمانم را براى من وحشتناک مکن و احسانت را در مابقى عمر درباره من به اتمام رسان چنانچه در گذشته
مِنْهُ، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.
احسان کردى اى مهربانترین مهربانها.
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
بِسْمِ اللهِ کَلِمَةِ الْمُعْتَصِمینَ، وَ مَقالَةِ الْمُتَحَرِّزینَ، وَ اَعُوذُ بِاللهِ مِنْ جَوْرِ
بنام خدا سخن پناهندگان و گفتار پناه جویان و پناه مى برم به خداوند از جور
الْجآئِرینَ، وَکَیْدِ الْحاسِدینَ، وَ بَغْىِ الظّالِمینَ، وَ اَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ
ستمکاران و بداندیشى حسودان و ستم ستمگران و مى ستایمش فوق ستایش
الْحامِدینَ، اَللّهُمَّ اَنْتَ الْواحِدُ بِلا شَریک، وَالْمَلِکُ بِلا تَمْلیک، لا تُضادُّ
ستایش کنندگان خدایا تویى یگانه بى شریک و پادشاه بى نیاز (که پادشاهى را دیگرى به او تملیک نکرده) در برابر فرمان تو ضدّیّت نشود
فى حُکْمِکَ، وَ لا تُنازَعُ فى مُلْکِکَ، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد عَبْدِکَ
و در پادشاهیت کشمکشى روى ندهد از تو مى خواهم که درود فرستى بر محمّد بنده
وَ رَسُولِکَ، وَ اَنْ تُوزِعَنى مِنْ شُکْرِ نَعْمائِکَ ما یَبْلُغَنى فی غایَةِ رِضاکَ،
و رسولت و به من طریقه سپاسگزارى نعمتهایت را چنان بیاموزى که مرا به سرحد خشنودیت برساند
وَاَنْ تُعینَنى عَلى طاعَتِکَ، وَلُزُومِ عِبادَتِکَ، وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِکَ بِلُطْفِ
و کمکم دهى بر طاعت خود و پیوستگى عبادت خویش و استحقاق پاداشت بوسیله لطف
عِنایَتِکَ، وَ تَرْحَمَنى بِصَدّى عَنْ مَعاصیکَ ما اَحْیَیْتَنى، وَ تُوَفِّقَنى لِما
و عنایتت و به من ترحم کنى به این که تا زنده ام از گناهان بازم دارى و تا زمانى که در این جهان نگاهم دارى موفقم دارى به آنچه
یَنْفَعُنى ما اَبْقَیْتَنى، وَ اَنْ تَشْرَحَ بِکِتابِکَ صَدْرى، وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ
سودم رساند و بوسیله کتاب خود (قرآن) سینه ام بگشایى و با خواندن آن جرم
وِزْرى، وَ تَمْنَحَنِى السَّلامَةَ فى دینى وَ نَفْسى، وَلاتُوحِشَ بى اَهْلَ
و گناهم بریزى و سلامت در دین و جانم عطا کنى و
اُنْسى، وَ تُتِمَّ اِحْسانَکَ فیما بَقِىَ مِـنْ عُمْرى، کَما اَحْسَنْتَ فیما مَضى
همدمانم را براى من وحشتناک مکن و احسانت را در مابقى عمر درباره من به اتمام رسان چنانچه در گذشته
مِنْهُ، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.
احسان کردى اى مهربانترین مهربانها.