عقیق: مراسم جشن عید غدیر در مسجد حضرت امیر با سخنرانی استاد انصاریان برگزار شد.
گزیده ای از سخنان استاد انصاریان را بخوانید؛
* قیامت نه جای تقواست، نه جای روزه است، نه جای امر به معروف است، نه جای
دینداری است، قیامت دیگر جای این حرفها نیست، که آدم به پیغمبر(ص) بگوید که: یک 10
سالی به من مهلت بده تمام حرفهایت را گوش بدهم، و از مدیون بودن به نبوت تو در
بیایم، آن کسی که اقتدای به أئمه(ع) می کند، در قیامت مدیون به پیامبر(ص) نیست،
مدیون به خدا هم نیست، مدیون به فرشتگان هم نیست، مدیون به أئمه طاهرین(ع) هم
نیست، چرا؟ چون طبق آیه قرآن کریم اجر رسالت را پرداخت کرده است.
* حالا ببینید اقتدای به اهل بیت(ع)، که پاداشش قابل تصور
نیست، این پاداش در جیب پیغمبر(ص) می رود؟ قرآن به پیغمبر(ص) می گوید به امت بگو: «ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ»[1]، این پاداشی که من از شما برای 23 سال
زحمتم خواستم، این در جیب خودتان است، برای خودتان است، مال خودتان است، یعنی وقتی
که بعد از من به اهل بیت(ع) من، اقتدا کردید، سراغ بیگانه ها، سراغ بی سوادها،
سراغ غاصب ها، سراغ کذاب ها نرفتید، پاداش من را داده اید، این پاداشی که دادید به
من، به خودتان برمی گردد، ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ، یعنی اگر
شما آبادی دنیا و آخرت می خواهید، باید علی (ع) در زندگیتان کاربرد داشته باشد.
* قسیم الجنة و النار یعنی روز قیامت که علی قسیم
الجنة و النار است، یعنی ملاک بهشت رفتن، اقتدا داشتن در پرونده است، و ملاک جهنم
رفتن هم اقتدا نداشتن، به زبان آیه ملاک بهشت رفتن، پرداخت شدن پاداش در دنیاست،
به نبوت پیغمبر(ص) و ملاک جهنم رفتن، نپرداختن پاداش است، یعنی روز قیامت، اگر دل
پیغمبر(ص) به خاطر أمیرالمؤمنین(ع)، از 100 میلیارد مسلمان ناراضی و زخم خورده باشد،
همه می روند جهنم، نسبت به هر کس دل پیامبر(ص) نسبت به علی(ع) راضی باشد، راحت می
روند بهشت. معطل هم نمی شود.
* یک روایت بسیار جالب برایتان بخوانم، پیغمبر(ص) می
فرمایند: که علی (ع) مثالش در بین امت، مَثَلِ کعبه است، هیچ وقت کعبه بلند نمی
شود و بیاید ایران درب تک تک مردم را بزند و بگوید: من کعبه هستم، بلند شو و دور
من طواف بکن؛ کعبه یک مقام ثابت الهی است، که مردم باید با سر، با جان ودل به طرف
کعبه بروند، مردم باید با جان و دل و سر به طرف أمیر المؤمنین (ع) بروند، مردم منت
هم باید بکشند از أمیرالمؤمنین(ع) که قبولشان بکند، خدا کنار هیچ نعمتی منت گذاری
نکرده است، إلا در این مورد، « لَقًد مَنِّ الله عَلىَ الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ
رَسُولاً »[2]، این نعمت معنوی را من منت دادم به مردم. نمار بی ولای تو عبادتی
است بی وضو، حج بی ولای تو، حج عباسی، حج حنفی و شافعی و مالکی است، حج نیست، یک
حجّ ساختگی است، روزه بدون ولایت تو تحقق پیدا نمی کند.
*بدون أمیرالمؤمنین(ع) و أهل بیت(ع)، انسان یک جور خشک متحرک در دنیاست
که در قیامت سزاوار سوخته شدن است، « کانوا لجهنم حطبا »[3]، یعنی بی ولایت، هیچ
عبادتی قابلیت تحقق مطلقا در این عالم ندارد، این را با قرآن من ثابت خواهم کرد، و
با یک متنی از وجود مبارک امام دوازدهم که واقعا یک مطلب بهت انگیز، عرشی، الهی،
ملکوتی است که کمتر درباره اش به این سبک بحث شده و موشکافی شده است.
[1] سوره مبارکه سبأ، آیه 47
[2] سوره مبارکه آل عمران، آیه 164
[3] سوره مبارکه جن، آیه 15
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
