عقیق: بیستوسومین همایش بینالمللی پیرغلامان و خادمان اهلبیت(ع) این روزها در ارومیه در حال برگزاری است؛ همایشی که قرار است فرصتی برای پاسداشت سالها خدمت، ارادت و مجاهدت خادمان مکتب اهلبیت(ع) باشد. اما در میان شور و حال این گردهمایی، جای نام و یاد یکی از بزرگترین چهرههای شعر آیینی و ستایشگری اهلبیت(ع) خالی است؛ استاد حاج غلامرضا سازگار.
شاعری که سالهای متمادی از عمر خود را وقف سرودن در رثا و مدح اهلبیت(ع) کرده و آثارش در حافظه جمعی هیئتها، مداحان و دوستداران خاندان عصمت و طهارت(ع) جایگاهی ویژه دارد. مردی که شعر آیینی معاصر، بخش مهمی از سرمایه و هویت خود را مدیون سالها تلاش، ذوق و مجاهدت ادبی اوست. حالا در روزهایی که پیرغلامان و خادمان اهلبیت(ع) در ارومیه گرد هم آمدهاند، استاد سازگار با پای شکسته و در بستر بیماری به سر میبرد؛ اما تأسفبارتر از این وضعیت جسمانی، غیبت نام و یاد او در برنامههای این همایش است.
پرسش اینجاست: آیا بزرگداشت پیرغلامان تنها به حضور فیزیکی آنان در یک مراسم محدود میشود؟ آیا نمیتوان از پیرغلامی که دههها با قلم و زبان خود در خدمت فرهنگ اهلبیت(ع) بوده، حتی در غیابش یاد کرد؟ آیا سهم استاد سازگار از همایشی که اساساً با هدف تکریم خادمان این آستان برگزار میشود، نباید دستکم چند دقیقه یادآوری و تجلیل باشد؟
انتظار میرفت برگزارکنندگان بیستوسومین همایش پیرغلامان، بخشی از برنامههای خود را به پاسداشت مقام علمی، ادبی و معنوی این استاد برجسته اختصاص دهند. برگزاری مراسمی برای تجلیل از سالها خدمت او، پخش پیام تصویری یا صوتی، مرور آثار ماندگارش و حتی ارسال پیامی از سوی حاضران برای عیادت و دلجویی از او، کمترین کاری بود که میشد در حق این چهره تأثیرگذار انجام داد.
نکته مهم این است که تجلیل از استاد سازگار صرفاً تکریم یک شاعر نیست؛ بلکه پاسداشت بخشی از تاریخ شعر آیینی و فرهنگ ستایشگری اهلبیت(ع) است. نسلی از مداحان و شاعران با آثار او خاطره دارند و بسیاری از مجالس اهلبیت(ع) با شعرهایش جان گرفتهاند. چنین سرمایههایی نباید تنها در زمان حضورشان در صحنه مورد توجه قرار گیرند و با خانهنشینی و بیماری، از حافظه برنامهریزان فرهنگی کنار گذاشته شوند.
همایش پیرغلامان، پیش از آنکه یک رویداد تشریفاتی باشد، باید نماد قدرشناسی از کسانی باشد که عمرشان را در مسیر اهلبیت(ع) صرف کردهاند. قدرشناسی واقعی نیز آن است که پیش از آنکه فرصتها از دست برود، به سراغ سرمایههای زنده فرهنگی و معنوی خود برویم.
بیستوسومین همایش پیرغلامان در ارومیه همچنان در حال برگزاری است؛ اما جای خالی بزرگداشت استاد غلامرضا سازگار، پرسشی جدی پیش روی برگزارکنندگان قرار میدهد: اگر قرار نیست در چنین همایشی از یکی از ستونهای شعر آیینی معاصر یاد شود، پس کجا و چه زمانی باید از او تجلیل کرد؟
استاد سازگار شایسته آن است که نامش نه در حاشیه، بلکه در متن چنین رویدادی بدرخشد؛ چراکه تکریم خادمان اهلبیت(ع) نباید به شعار محدود بماند.
ویژه ایام فاطمیه
محمد غلوم مداح بحرینی در گفت و گو با عقیق:
عباس موزون در گفتگو با عقیق:
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان: