عقیق: حضرت آیت الله جوادی آملی در یکی از سخنرانیهای خود به "عزت و قوام کشور در سایه قرآن و عترت" اشاره داشته است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
کشور وقتی کشور اسلامی شد میماند؛ اگر ـ خدای ناکرده ـ این گلاب اسلام را از این برگ زرین گل کشور بردارید بقیه تفاله است.
هستند یک عده که ورود متفقین به ایران را به یاد داشته باشند.
بعد از فرار رضا خان که اینها آمده بودند در شمال این کماندوهای شوروی سابق فرماندهی میکردند، در قسمت مرکز و جنوب هم انگلیسیها و بیگانگان اروپایی و غربی حکومت میکردند!
این ایران ارباً اربا شده بود ما در اسارت بیگانگان بودیم، آن روز هم همین کشور بود.
پسر پهلوی گفت شما تشریف ببرید من نوکر شما هستم، برای شما گاز میفرستم، برای شما نفت میفرستم، ژاندارم منطقهام و شد.
امام راحل قیام کرد ما را از ذلت به در آورد این کشور را از بردگی آزاد کرد.
وجود مبارک حضرت امیرالمؤمنین "سلام الله علیه" فرمود الآن من رهبری این امت را به عهده دارم، اینها به این فکرند آن جاهلیتهایی که ما از بین بردیم را دوباره زنده کنند: «یُحْیُونَ بِدْعَةً قَدْ أُمِیتَتْ».
بدانند کشور کشوری نیست که اهانت به مقدسات را تحمل کند!
شما جریان ذلت زمان متفقین را بخوانید و ببینید عزت کنونیتان را هم ببینید که کل جهان روی ایران حساب میکنند.
ما به سرمایه «إنّی تارکٌ فیکم الثقلین» زندهایم که یکی قرآن است و یکی عترت.
منبع: خطبه های نماز جمعه ۷۸/۱۱/۱۵
