عقیق: خط رهبری: عصرِ انتظار، عصرِ «آماده باش» است: «انتظار یعنی باید دائم در حال «آمادهباش» باشید.» ۱۳۹۹/۰۱/۲ دورانی که منتظِران ظهور آخرین منجی بشریت در سراسر جهان، به دنبال آمادهسازی خود و دیگران برای فرج نهایی هستند.
در این دوران، "انتظار" به معنای مترصد بودن و اشتیاق برای دسترسی به وضعی برتر و بالاتر است: «انتظار یعنی ترقب، یعنی مترصد یک حقیقتی که قطعی است، بودن.» ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ و "فرج" به معنی گشایش در کارها: «فرج یعنی گشایش» ۱۳۸۴/۰۶/۲۹ و انتظار فرج به معنی آماده بودن و بنبست نپنداشتن: «انتظار فرج … یعنی آماده بودن، فکر کردن، بنبست نپنداشتن» ۱۴۰۲/۰۱/۲۹
در این دوران، "انتظار" عاملی مؤثر برای تحرکآفرینی در جوامع اسلامی بهویژه شیعیان است. مقدمهای برای حاکمیت جهانی عدالت و رمزی برای پویایی شیعه در مسیر تاریخ: «بزرگترین خاصیّت این اعتقاد [مهدویت] در میان شیعیان، امیدآفرینی است. جامعهی تشیّع فقط به برجستگیهای تاریخ خود در گذشته متّکی نیست، چشم به آینده دارد.» ۱۳۹۴/۰۳/۱۴
و بر همین مبنا میتواند یک سبک زندگی را برای منتظران حقیقی تعریف کند: سبکی به نام زیست منتظرانه.
در زیست منتظرانه، انتظار فرج بالاتر از نیاز، بلکه یک عمل سازنده است. بر اساس روایات، انتظار برترین اعمال امت پیامبر خاتم (ص) و عامل تحرک و اقدام است: «انتظار، سازنده است، لذا در روایات ما، معارف ما، انتظار فرج جایگاه بسیار مهمّی دارد... اَفضَلُ اَعمالِ اُمّتی انِتِظارُ الفَرَج؛ یعنی برترینِ اعمال امّت من این است که منتظر فرج باشند؛ [یعنی] امید… پس در انتظار فرج امید هست، تحرّک هست، اقدام وجود دارد.» ۱۳۹۹/۰۱/۲۱
انتظاری که چون امیدوارانه است مخالف گوشهنشینی و دست روی دست گذاشتن انسان منتظر است، پس با ایجاد انگیزه و امید، زمینه را برای تلاش و ایجاد جامعه مهدوی فراهم میکند: «انتظار، به معنای نشستن و دست روی دست گذاشتن و چشم به در دوختن هم نیست؛ انتظار به معنای آماده شدن است، به معنای اقدام کردن است؛ به معنای این است که انسان احساس کند عاقبتی وجود دارد که میشود به آن دست یافت که برای رسیدن به آن عاقبت بایستی تلاش کند.
ما که انتظار فرج داریم، انتظار ظهور حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) را داریم، باید در این راه تلاش کنیم؛ باید تلاش کنیم در راه ایجاد جامعهی مهدوی.» ۱۳۹۹/۰۱/۲۱
اما درعین حال، با بیصبری و عجله نیز سازگار نیست: «انتظار به معنای مترصد بودن است... به معنای بیصبری کردن و پا به زمین کوبیدن و چرا دیر شد و چرا نشد و مانند اینها نیست.» ۱۳۹۶/۰۲/۲۰
انتظار حرکت است، نه سکون
منتظران حقیقی امام مهدی (علیهالسلام) در طول تاریخ انتظار، در طلب تحقق عدالت هستند، عدالتی که کمال بشریت را نوید میدهد؛ اما خود دعوت به حماسه، یک اقدام است. پس انتظار ظهور حماسهآفرین و حرکتزا است و با سکون مغایر است: «انتظار فرج، انتظارِ دستِ قاهرِ قدرتمند الهی ملکوتی است که باید بیاید و با کمک همین انسانها سیطرهی ظلم را از بین ببرد و حق را غالب کند و عدل را در زندگی مردم حاکم کند و پرچم توحید را بلند کند و انسانها را بندهی واقعی خدا کند. انتظار حرکت است، سکون نیست. انتظار فرج یعنی کمر بسته بودن، آماده بودن، خود را از همه جهت برای آن هدفی که امام مهدی (علیه الصلوة و السلام) برای آن هدف قیام خواهد کرد آماده کردن. آن انقلاب بزرگ تاریخی برای آن هدف انجام خواهد گرفت و او عبارت است از ایجاد عدل و داد، زندگی انسانی، زندگی الهی، عبودیت خدا. این معنای انتظار فرج است.» ۱۳۸۷/۰۵/۲۷
با این وصف انتظار فرج، تکالیفی بر دوش منتظران میگذارد که با عمل به آن تکالیف، میتوانند در تعجیل امر فرج مؤثر باشند: «ما آن وقتی میتوانیم حقیقتاً منتظر به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. برای ظهور مهدی موعود ارواحنا فداه زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به احکام اسلامی و حاکمیت قرآن و اسلام است.» ۱۳۷۰/۱۱/۳۰
۱. خودسازی، مهمترین لازمهی انتظار
«کسی که در انتظار آن مُصلحِ بزرگ است، باید در خود زمینههای صلاح را آماده سازد و کاری کند که بتواند برای تحقّق صلاح بایستد.» ۱۳۸۱/۰۷/۳۰ بر این اساس، مهمترین وظیفهی منتظران در دوران غیبت، آمادگی و خودسازی در کنار مبارزه با مستکبران و زورگویان عالم است: «بزرگترین وظیفهی منتظران امام زمان این است که از لحاظ معنوی و اخلاقی و عملی و پیوندهای دینی و اعتقادی و عاطفی با مؤمنین و همچنین برای پنجه درافکندن با زورگویان، خود را آماده کنند.» ۱۳۸۱/۰۷/۳۰
منتظِر موعود باید با خودسازی، دیگرسازی و جامعه سازی در حد توان، جامعهی پیرامون خود را به جامعهی مهدوی نزدیک گرداند: «ما که انتظار فرج داریم، انتظار ظهور حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) را داریم… باید تلاش کنیم در راه ایجاد جامعهی مهدوی؛ هم خودسازی کنیم، هم به قدر توانمان، به قدر امکانمان، دگرسازی کنیم و بتوانیم محیط پیرامونی خود را به هر اندازهای که در وسع و قدرت ما است، به جامعهی مهدوی نزدیک کنیم که جامعهی مهدوی، جامعهی قسط است، جامعهی معنویّت است، جامعهی معرفت است، جامعهی برادری واخوّت است، جامعهی علم است، جامعهی عزّت است.» ۱۳۹۹/۰۱/۲
۲. دعا و مناجات و برقراری ارتباط معنوی با امام عصر (علیهالسلام)
برقراری رابطه قلبی و معنوی با حضرت مهدی (علیهالسلام) درعصر غیبت، امری لازم و ضروری است که مهمترین اثرش، زنده نگهداشتن نور امید و انتظار در قلوب منتظران است: «ما که منتظر امام زمان هستیم، باید در جهتی که حکومت امام زمان(علیه الاف التحیة و الثناء و عجلالله تعالی فرجه) تشکیل خواهد شد، زندگی امروز را در همان جهت بسازیم و بنا کنیم. البته، ما کوچکتر از آن هستیم که بتوانیم آن گونه بنایی را که اولیای الهی ساختند یا خواهند ساخت، بنا کنیم؛ اما باید در آن جهت تلاش و کار کنیم... رابطهی قلبی و معنوی بین آحاد مردم و امام زمان(عج) یک امر مستحسن، بلکه لازم و دارای آثاری است؛ زیرا امید و انتظار را به طور دایم در دل انسان زنده نگه میدارد.» ۱۳۶۸/۱۲/۲۲
به خصوص که در دوران قبل از ظهور، منتظران در میدانهای مجاهدت به سختی امتحان شده و برای حضور در عصر ظهور غربال میشوند: «قبل از دوران مهدی موعود، آسایش و راحت طلبی و عافیت نیست. در روایات، «والله لتمحصن» و «والله لتغربلن» است، به شدت امتحان می شوید، فشار داده می شوید. امتحان در کجا و چه زمانی است؟ آن وقتی که میدان مجاهدتی هست. قبل از ظهور مهدی موعود، در میدانهای مجاهدت، انسانهای پاک امتحان می شوند. در کورههای آزمایش وارد می شوند و سربلند بیرون می آیند و جهان به دوران آرمانی و هدفی مهدی موعود (ارواحنا فداه) روزبه روز نزدیکتر میشود.» ۱۳۷۰/۱۱/۳۰
۳. عدالت طلبی و مبارزه با ظلم و استکبار، بزرگترین وظیفه منتظر حقیقی
عدالتطلبی مهمترین شعار مهدویت است: «برجستهترین شعار مهدویت عبارت است از عدالت… «الّذی یملأ الارض عدلاً و قسطاً کما ملئتت جوراً و ظلماً». انتظار این است که او همه عالم - نه یک نقطه - را سرشار از عدالت کند و قسط را در همه جا مستقر نماید… درد بزرگِ بشریت، امروز همین مسأله فقدان عدالت است.» ۱۳۸۱/۰۷/۳۰
بزرگترین تکلیف منتظران حقیقی نیز، حقمحوری، عدالت طلبی و ظلمستیزی در دوران غیبت است: «بزرگترین وظیفهی منتظران امام زمان این است که از لحاظ معنوی و اخلاقی و عملی و پیوندهای دینی و اعتقادی و عاطفی با مؤمنین و همچنین برای پنجه درافکندن با زورگویان، خود را آماده کنند.» ۱۳۸۱/۰۷/۳۰ زیرا «کسی که وقتی کشور اسلامی مورد تهدید دشمن است، آماده دفاع از ارزشها و میهن اسلامی و پرچم برافراشته اسلام است، میتواند ادّعا کند که اگر امام زمان بیاید، پشت سر آن حضرت در میدانهای خطر قدم خواهد گذاشت.» ۱۳۸۱/۷/۳۰
۴. امید به فرج الهی و ایستادگی در راه حق
امید به پایان دوران غیبت، امید به فرج الهی و ظهور منجی، روح مبارزه و ایستادگی و مقاومت را در منتظر زنده نگه میدارد و به او جرأت مبارزه، اقدام و حرکت میبخشد: «آن ملّتى که علىرغم ظواهرِ قدرتآمیزِ قدرتهاى جهانى و سلطههاى جهانى، و علىرغم عظمت ظاهرى باطل در همهى جلوههایش، میداند که این عظمت ماندنى نیست؛ این قدرت و سلطه داراى مغز و داراى ریشه نیست؛ میداند که پشت سر این تظاهرات سلطهآمیزِ ظالمانه و جَوَلان باطل، حاکمیّت حق است، این چنین ملّتى در دلش جوانههاى امید سبز میشود؛ امیدوار میماند و همین امید است که به او جرئت میبخشد؛ به او اقدام را تعلیم میدهد؛ حرکت کردن را و قدرت حرکت را به او میبخشد.» ۱۳۷۲/۱۲/۰۸
روحیه انتظار، بزرگترین دریچهی فرج برای جامعه اسلامی
در عصرظهور آخرین منجی، که بشریّت با عطش تمام منتظر امام زمان (عجاللَّه تعالی فرجه الشریف) است، روحیه انتظار از بزرگترین دریچههای فرج برای جامعه اسلامی است و «باید منتظر بود. این نگاه ادیان به پایانِ راهِ کاروان بشرى، نگاه بسیار امیدبخشى است؛ حقیقتاً روحیّهى انتظار و روحیّهى ارتباط با ولىّعصر (ارواحنا فداه) و منتظر ظهور بودن و منتظر آن روز بودن، یکى از بزرگترین دریچههاى فرج براى جامعهى اسلامى است. منتظر فرج هستیم؛ خود این انتظار، فرج است؛ خود این انتظار، دریچهى فرج است، امیدبخش است، نیروبخش است؛ از احساس بیهودگى، از احساس ضایع شدن، از نومیدى، از گیج و گمى نسبت به آینده جلوگیرى میکند؛ امید میدهد، خط میدهد. مسئلهى امام زمان (سلام الله علیه) این است و امیدواریم که خداى متعال ما را به معناى واقعى کلمه از منتظران قرار بدهد و چشم ما را به تحقّق این وعدهى الهى روشن کند.» ۱۳۹۳/۰۳/۲۱
منبع:فارس
