عقیق:همچون نسیم صبح و سحرگاه میرود/ هرکس میان صحن حرم راه میرود از هر چه غصه دارد و غم میشود رها/ هر سائلی به خدمت این شاه میرود وقتی فرشتههای حرم بال میزنند/ از سینههای شعلهزده، آه میرود اینجا بهشت روی زمین فرشتههاست/ از کوی تو فرشته به اکراه میرود خورشید در طواف حرم؛ وه! چه دیدنی است/ هرشب به پای بوسی آن ماه میرود باب الجواد راه ورودی به قلب توست/ حاجت رواست هرکه از این راه میرود فاطمه نانیزاد