ریلی از توس به سوی ملکوت

کد خبر : ۱۲۴۱

حضور آسمانی حضرت امام علی بن موسی الرضا (ع) در مرزهای جغرافیایی ایران امروز، سرمایه‌ای بزرگ برای مردمان این سرزمین است. چه اینکه در اعتقادات شیعه امام وجودی همواره زنده، بینا و فعال در عرصه هستی است. هرسال میلیون‌ها زائر از سراسر جهان روبروی ضریح حضرت سلطان توس قرار می‌گیرندو دست بر سینه می‌خوانند «اشهدانک تشهدمقامی و تردسلامی» شهادت می‌دهم که اینک تو مرا می‌بینی و سلامم را پاسخ می‌دهی.
در حقیقت توجه ما به مقوله زیارت و ارتباط معنوی با امام، بیش از آنکه از انگاره پیامد نگری مادی گرفته شده باشد، جنبه‌ای فرهنگی، درونی و واقعی است.

معنا و مفهوم واقعی زیارت

آنهایی که به زیارت به عنوان یک سنت، یک عادت و به ورود به حرم به عنوان بازدید از یک موزه و یک محل تاریخی توجه می‌کنند، نمی‌توانند مخاطب فیضی باشند که از میانه معارف شیعه، انسان‌ها را به گذرگاه آسمان وزمین کشانده است.
زیارت تجدید عهد آسمان و زمین در محلی است که ودیعت تن آسمانی‌ترین زمینی را برخاک نهاده‌اند. زیارت توفیقی برای هماهنگی روح‌هایی است که در پیوندگاه جان‌ها و تن‌ها، به سودای فهم و فیض از نقطه تمرکز نور کسب حقیقت می‌کند. وقت زیارت زمانی است برای کسب شهودی معرفت و شناخت و جایی برای بازسازی دل برای ایفای مسئولیت‌های ایمانی.

فرهنگ زیارت چیست؟

فرهنگ زیارت حرکت روی ریل ملکوت است و روش‌هایی است که انسان را به بالا‌ترین مراحل ظرفیت درونی خودش می‌رساند. پس اگر زائر، بدون آزار دیگران و با ادبی که شایسته مواجهه با جانشین خدا در زمین است، بر ولی خدا وارد شود و حق او را بشناسد و موقع این مواجهه به چیزی غیر او و اطاعت از فرمانش توجه نکند، همانطوری که در روایات نیزبرآن پای فشرده شده، جزایش جز بهشت نیست. چنین زیارتی بالا‌ترین حجت برای اصلاح زائر در مسلمانی و تدین است و چیزی است که می‌تواند باعث هدایت عملی او به سمت معارفی شود که برای زندگی مادی و معنوی‌اش لازم است.
امام رضا (ع) در سپهر معارف شیعه یادگاری‌هایی دارند که زیارت زمان مناسبی برای یادآوری این یادگاری ارزشمند است. امام عالم آل محمد (ص) و گنجینه معرفت است و برای استفاده از این نعمت الهی باید ذهن را از قالب‌های معمول نجات داد و در مدیریت خدمات آستان قدس رضوی به حریم حرم و زوار بیش از کارهای دیگر متمرکز شد.

محمد صادق دهنادی، جوان

۲۱۱۰۰۴/