اباصلت هروی می گوید: روزی حضرت رضا(ع) در خانه ی خود بود، قاصد هارون به حضور آن حضرت آمد وگفت: «هم اکنون هارون شما را خواسته ،دعوت اورا اجابت کن»
امام برخاست و به من فرمود:ای اباصلت !در این وقت هارون مرا نخواسته جزاینکه آسیبی به من برساند،سوگند به خدا او هیچ آسیبی نمی تواند به من برساند، ومن با کلماتی (از دعا)که از جدّم رسول خدا(ص) به من رسیده، از گزند او جلوگیری می کنم.
همراه امام رضا(ع)نزد هارون رفتیم، وقتی که نگاه امام رضا(ع)به هارون افتاد همان دعا را خواند،هنگامی که امام در جلو هارون ایستاد، هارون به او نگریست وگفت:«ای ابوالحسن ،دستور داده ایم صد هزار درهم در اختیار تو بگذارند تا نیازمندیهای خانه ات را با آن ، تامین کنی»
پس از آنکه امام از نزد هارون بیرون آمد، هارون از پشت سر به امام می نگریست وگفت:«من چیزی را اراده کرده بودم ،ولی خدا چیز دیگری را اراده نموده و اراده ی خدا بهتر است»1
از اینگونه برخوردها بین امام رضا(ع) وهارون در فرازهای تاریخی چندی قابل رؤیت است که حاکی از آن است که امام هشتم و یارانشان در عصر خلافت هارون ،تحت سانسور شدید بودند،ولی هارون درجریان شهادت امام موسی کاظم(ع)دچار شکست سیاسی اجتماعی شده فلذا می خواست با امام رضا(ع)به گونه ملایم تری رفتار کند.
منبع:
1.سوگنامه آل محمد(ص) به نقل از مهجّ الدعوات-بحار ج49-ص116
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
