*حقيقت ذكر به گفته ي امام صادق علیه السلام اين است كه در برخورد با حلال و حرام خدا معلوم مي شود چه كسي ذاكر است و گرنه همه در مسجد نماز ميخوانند. در حوادث اجتماعي است كه ذاكر واقعي مشخص مي شود.
*بعد از معصومين علیهم السلام، اصحاب ائمه مصداق واقعي مومن هستند من جمله همين سيد الكريم، وجود ايشان ذكر بود، محضر 5 امام معصوم را درك كرده، زمان تولد موسي بن جعفر، علي بن موسي، جواد الائمه امام هادي و امام عسكري علیهم السلام.
*امام رضا و امام جواد علیهماالسلام هر وقت ميخواستند ايشان را ياد كنند با كنيه ابالقاسم نام مي بردند. در عرب اگر كسي را با كنيه صدا بزنند نشان احترام به آن فرد است. ما تهراني ها و اهالي ري بخشي از شيعه بودن خود را مديون اين حضرت عبدالعظيم الحسني هستيم.
*مومن دو بال دارد:بال فكر و بال ذكر
فكر بدون ذكر سر از روشنفكر بازي در مي آورد،ذكر بدون فكر هم ميشود خوارج كه جمود فكري داشتند.
*ابوحماد رازي ميگويد رفتم سامرا نزد امام هادي علیه السلام چند سوال فقهي پرسيدم زمان خداحافظي امام فرمودند گمان ميكنم شما اهل ري باشي از اين پس سوالات خود را از عبدالعظيم پسر عبدالله بپرس.
*بزرگي مي فرمود زماني كه در حرم سيد الكريم هستم حس ميكنم در حرم اباعبدالله الحسين علیه السلام هستم. بزرگ ديگري مي فرمود: يكي از اركاني كه تهران را از بلايا دور نگه داشته است همين حرم حضرت عبدالعظيم الحسني علیه السلام است.
اشعاری که سید مهدی میرداماد خواند:
ای دامن مدینه ری، کربلای تو
ای اهل فیض تشنۀ جام ولای تو
ریحانۀ امام حسن، سیدالکریم
ای اوفتاده جود و کرامت به پای تو
مدح تو را امام زمان تو گفته است
من کیستم که مدح بگویم برای تو
نجل کریم آل محمّد تویی تویی
تنها نه اهل ری همه عالم گدای تو
ماه حسن، که نور گرفتند اهلبیت
از آفتاب روی محمّد نمای تو
جسم مطّهر تو و آغوش خاک ری
بردار سر که در دل ما هست جای تو
آیات وحی در نفس روح پرورت
علم حدیث درسخن دلربای تو
بر اهل ری نه، بر همه عالم وجود
واجب بود زیارت صحن و سرای تو
بر زائری درود که گردد به دور تو
بر شاعری سلام که گوید ثنای تو
بر اهل ری سلام که همسایه تواند
بر شهر ری درود که شد نینوای تو
