جایگاه نماز در کلامی از پیامبر اکرم

نماز نزد اهل بیت (ع) از چنان اهمیتی برخوردار است که پیامبر (ص) از آن با تعابیر «معراج مومن، نور مومن، نشانه ایمان، ستون دین، مفتاح الجنة، سلاح مومن و ...» یاد کرده‌اند. بنابراین یک رفتار صحیح در قبال نماز، این است که به آن به‌عنوان رفع تکلیف نگاه نکنیم، بلکه آن را سفره‌ای مملو از نعمات الهی بدانیم و مشتاقانه به سوی آن بشتابیم. پس انسانی که بر سر این سفره می‌نشیند، تمام سعی خود را می‌کند تا نهایت استفاده را از آن ببرد و پیوسته در اوقات دیگر نیز به انتظار نماز است تا با اقامۀ نماز، بر سر سفره‌ای از نور بنشیند و از نعمات جاری در نماز توشه برگیرد، پیامبر اکرم (ص) در این باره می‌فرماید: «الصَّلاهُ زَادَ لِلمُؤمِنِ مِنَ الدُّنیا إلَی الأخِرة؛ نماز زاد و توشه مؤمن در دنیا برای آخرت است»(بحارالانوار، ج82 ص 232). علاوه بر این، شایسته است همچون اهل بیت (ع) نماز را سلاحی برای خود بدانیم، سلاحی که به وسیله آن، دشمنان و بدی‌ها کنار زده می‌شوند، راه‌ها باز و محبت‌های الهی بیش از پیش جاری می‌شود. پیامبر اکرم (ص) در بیانی دیگر می فرماید: «صلاة الرّجل نورٌ فی قلبه فمن شاء فلینوّر قلبه؛ نماز هر شخصی، نوری در دل اوست، پس هر کس می‌خواهد، دلش را نورانی کند»(کنزالعمّال، ج7، ص 18973).

منبع:تسنیم