12 مهر 1401 9 (ربیع الاول 1444 - 27 : 07
کد خبر : ۵۵۹۳۷
تاریخ انتشار : ۲۹ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۴:۰۸
دلگویه مهدوی
انگار تنهایی و انتظار برای ظهور، هنوز با ادب انتظار قرین نگشته است و کمیت عشق می­لنگد، آری همیشه یک پای عشق می­لنگد.

عقیق:ای دل، اگر ادب انتظار داشته و قدر آمدن موعود را بدانی، ماندن و رفتن دیگر تفسیری از علاقه نمی شود، دوری معنای خود را از دست می دهد و شوق وصال محبوب، تاب اشتیاقت را بی تاب می کند.

عطش عشق، اگر با یقین قرین شود برای تقریر مشق منتظر سرمشق عشق نمی ماند، یکبارگیِ ورود عشق را با بیداری و از سر شوق و اشتیاق به تماشا می نشیند و در رکاب حضرت دوست، مسیح گونه به اقتدای او نماز شکر وصال را به سمت کعبه اخیار بر پا می دارد.

دلی که منتظِر باشد، سرمشق عشق، ایام هفته و روز و شب نمی شناسد، همه روزهای خدا برای شیعه شیدا، لحظه­ی ظهور حق و تجلی اراده معبود برای عیان کردن موعود می‌شود.

آری! 72 دلداده که باشند، امام را وارث خون خدا می­کنند و 313 دل متقی و به یقین رسیده، صاحب عصر و زمان را در کشاکش نبرد حق و باطل پیروز می­گردانند.

آقا جان! به برکت ماه میهمانی خدا آلودگی از روح زدوده­ایم، چشم­ها را شستشو داده­ایم، قلب­هامان اما لبریز از شوق وصال گشته است. در لحظه افطار، دعای فرج سر می دهیم، شاید بیایی!

دلگویه: مجتبی اشرافی


منبع:حوزه

گزارش خطا

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر: