عامل ورود به بهشت چيست؟
برخي از افراد در توهم خوب بودن هستند و فكر ميكنند كه در نهايت نيز رضاي الهي و بهشت نصيبشان ميشود در حالي كه قرآن شرط خوب بودن را "ايمان" و "عمل صالح" ميداند.
عقیق:
آيه 124 از سوره «نساء» در اين ارتباط سخن ميگويد:
«وَمَنْ
يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَيٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ
فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا»
ترجمه آيه:
"و
هركس كارهاي شايسته انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن، در حالي كه مومن باشد
پس آنان به بهشت وارد ميشوند و كمترين ستمي به آنان نميشود."
برخي از پيامهاي اين آيه:
عامل
ورود به بهشت، ايمان و عمل صالح است، نه ادعا و آرزو و نژاد زيرا در
بهرهگيري از لطف خدا، همه نژادها، رنگها و ملل يكساناند.
با انجام قسمتي از كارهاي صالح، به بهشت اميد داشته باشيد. چون كمال، بينهايت و قدرت كسب انسان محدود است.
برخلاف اعتقادات گروهي از يهود و مسيحيان، زن و مرد، در رسيدن به كمالات معنوي برابرند.
ايمان،
شرط قبولي اعمال است و خدمات انسانهاي بيايمان، در همين دنيا جبران
ميشود و ارزش اخروي ندارند، اما جزاي مومن نيكوكار، بهشت است.
كلمهي
«نقير» از نوك زدن گرفته شده و به گودي هستهي خرما كه گويا نوك خورده
است، گفته ميشود. بنابراين كارهاي نيك، گرچه اندك باشد ارزش دارد.
پی نوشت:
كتاب
دقايقي با قرآن، تاليف حجتالاسلام والمسلمين محسن قرائتي، ناشر: مركز
فرهنگي درسهايي از قرآن، نوبت چاپ: پانزدهم، زمستان سال 1390
پايگاه تخصصي ترجمه قرآن كريم www.maarefquran.net
منبع:حج
211001
