نفرینی که امام حسین(ع) به قاتلان یادگار برادرش کرد
جوانى بیرون آمد که صورتش گویى پاره ماه بود و مشغول جنگ شد، ابن فضیل ازدى با شمشیر چنان بر فرقش زد که سرش را شکافت جوان به روى، درافتاد و فریاد زد عمو جان! به دادم برس، حسین (ع) مانند بازِ شکارى خود را به میدان رساند و همچون شیر خشمگین حملهور شد.
کد خبر: ۷۹۳۰۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۰۷/۱۷