عقیق: جشن ولادت امام علی علیه السلام مقارن با روز 13 رجب با قرائت دعاي ندبه در هیئت یاثارالله الحسین آغاز شد و سپس حجت الاسلام محمود ریاضت به سخنرانی پرداخت.
حجت الاسلام ریاضت درباره فضلیت ماه مبارک رجب به نکاتی اشاره کرد که بخش هایی از این سخنان را می خوانیم؛
ماه رجب از چند جهت دارای اهمیت است؛ این ماه مقدمه ای برای آمادگی هرچه بیشتر برای ورود به مهمانی پروردگار و ماه شعبان است. به تعبیر اهل معنا اگر این مقدمه درک نشود ذیالمقدمه (ماه رمضان) درک نخواهد شد.
امر واجب و مستحب از جمله نماز، روز، حج و غیره مقدمات دارد. اما گاهی اوقات انجام و درک عمل منوط به درک مقدمه نیست. مثلا واجب است که انسان با لباس پاک نماز بخواد اما اگر بعد از نماز فهمید که سهواً با لباس نجس نماز خوانده، ذیالمقدمه که نماز است اشکال پیدا نمیکند و نمازش صحیح است. اما اگر بعد از نماز بفمد که وضویش باطل بود، نمازش باطل است چون نماز درک نمیشود مگر به مقدمهاش که وضو است. چون وضو درک نشده، نماز هم باطل است.
حالا درست است که اصل ماه رمضان است که افضل ایام است اما ماه رمضان به شرطی درک میشود که ماه رجب و شعبان درک شده باشد. اگر ماه رجب و شعبان درک نشود، روزه های رمضان صحیح است و تکلیف انجام شده اما هیچ اتفاقی برای انسان نمیافتد و فیوضات را درک نمیکند.
اگر کسی میخواهد مُحرّمی شود اول باید َمحرم بشود که فصل آن در ماه رجب و شعبان است و بعد در ماه ذیالقعده و ذیالحجه که فصل مُحرِم شدن است، مُحرِم شود تا در نهایت در ماه مُحرّم، مُحرّمی بشود.
اما صرفنظر از اینکه ماه رجب مقدمه است برای ماه رمضان، خودش هم موضوعیت و عظمتی دارد. ماه رجب را اصب مینامند چون هر کس هر دعایی کند از جانب خدا اجابت شده و رحمت خدا بر او اصابت میکند. پيامبر صلی الله علیه و آله ميفرمايد: «رَجَبٌ شَهرُ اللّه ِ الأصَبُّ يَصُبُّ اللّه ُ فِيهِ الرَّحمَةَ عَلى عِبادِهِ،رجب ماه بارش رحمت الهى است، خداوند در اين ماه رحمت خود را بربندگانش فرو مىريزد.»
در اینجا نکته مهم این است که علاوه براینکه حُسن فاعلی وجود دارد-خداوند رحیم است و کریم و فیوضات به طور مدام از ذات مقدسش صادر میشود- حُسن قابلی هم با ید وجود داشته باشد تا بتواند آن فیوضات و رحمتها دریافت و درک شود. در ماه رجب امکان ندارد که دعایی مستجاب نشود اما به شرطی که قابلیت دریافت از طرف بندگان (حُسن قابلی) هم باشد.
رجب نام نهري است كه در دنيا انسان خودش را در آن ميشوید و پاك ميشود. رجب در بهشت نهري است كه از عسل شيرينتر و از شير سفيدتر است. رجب را به دليل چند خصوصيت ماه "فرد" هم مينامند:
1-ماه رجب جزء ماه هاي حرام است
2-ماه رجب تنها ماهي است كه خدا آن را صريحاً به خودش نسبت داده، اگرچه همه ماه ها از آن خداست
3- ماه رجب تنها ماهي است كه در قيامت اهالي آن را ندا ميدهند: «اَينَ الرَّجبيّون»
4-جهت ديگر اهميت ماه رجب مناسبتهايي است كه در آن وجود دارد
5-از پنج شبي كه احتمال شب قدر بودن آنها ميرود دو شبش در ماه رجب واقع شده است
در حديث قدسی داريم كه «الشَّهرُ شَهري و العَبدُ عَبدي و الرَّحمَةُ رَحمَتي فَمَن دَعاني في هذَا الشَّهرِ أجَبتُهُ و مَن سَألَني أعطَيتُهُ ؛ ماه رجب، ماه من ، بنده ، بنده من ، و رحمت ، رحمت من است ؛ هر كه در اين ماه مرا بخواند ، اجابتش كنم و هر كه حاجت آورَد ، عطايش كنم.
پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله فرمودند: «همانا خدا فرشته اي را به نام داعي در آسمان مأمور نمود تا هر گاه هلال ماه رجب رؤيت شد از سرشب تا به صبح ندا مي دهد كه: خوشا به حال ذاكرين و خوشا به حال فرمانبرداران و اطاعت كنندگان، واعلام مي كند كه خداي كريم مي فرمايد: من همنشينم با كسي كه همنشيني مرا بپذيرد، ومطيع كسي كـه مرا اطاعت كند، و مي بخشم كسي را كه از من طلب مغفرت كند، ماه رجب ماه من وعبادت كننده بنده ي من ورحمت واقعي رحمت من است. هر كس در اين ماه مرا بخواند دعوت او را اجابت مي كنم، هر كس از من چيزي بخواهد به او عطا خواهم كرد، هركس از من هدايت بخواهد اورا هادي خواهم بود. اين ماه را وسيله اي بين خود وبندگانم قرار دادم تا هر كس متمسك به آن شود به من برسد»
یکی دیگر از فضایل ماه رجب به واسطه شب 27 رجب است. شب 27 رجب را شب «لیله المحیا» هم مینامند. شب 27 رجب جدای از اینکه شب مبعث رسول خدا صلی الله علیه و آله میباشد، خودش هم موضوعیت دارد.
در فراز آخر دعاي شب 27 رجب دارد كه «اَللّهُمَّ انْفَعْنا بِحُبِّهِمْ؛ خدايا ما را به واسطه محبت به اهل بيت عليهمالسلام بهرهمند كن» حالا اين بهرهمندي به چيست، در فراز بعد اين بهرهمندي را نشان ميدهد؛ «وَاَوْرِدْنا مَوْرِدَهُمْ؛ ما را آنجايي كه اهل بيت عليهمالسلام وارد شدند وارد كن»
اگر دل حسيني شود، مهدوي شود، اَوْرِدْنا مَوْرِدَهُمْ ميشود همان جايي كه امام زمان عليهالسلام وارد ميشود. دلي كه امام زماني شود هم حد امام زمان را نگه ميدارد و هم حد خودش را ميداند. مهم اين است كه دل بايد امام زماني شود نه اينكه امام زمان دلي شود.
در ادامه مراسم مداح اهل بیت امیر عباسی مولودی خوانی کرد. متن شعر خوانده شده توسط عباسی را در ادامه می خوانید؛
شیعه ی مولا چهره خندان است جشن میلاد شاه مردان است
آمده سرور کلّ عالمین آمده ابالحسن ابالحسین
انشاءالله با این شعف
وعده ی ما یک شب نجف
دسته جمعی همه ایوان طلا ذکر روحانی یا حیدر گوییم
یا علی علی علی را شادی قلب ریحانه ی پیغمبر گوییم
یا علی علی علی حیدر مدد
گرچه عاصی و گر گنه کاریم روز وانفسا ما تو را داریم
تو شفیع محشری مولا مولا نور و قدر و کوثری مولا مولا
بر همه ی عالم ولی
مولود کعبه یا علی
کعبه بر قدوم پاکت می نازد تا ابد به عشق تو دل می بازد
نور الله الصمد حیدر مدد زاده ی بنت اسد حیدر مدد
یا علی علی علی حیدر مدد
ماه رحمت شد دل پر از راز است باب الطاف ایزدی باز است
مهربان خدا بحقّ علیٍ یا الهنا بحقّ علیٍ
انّ بینی و بین الله
عزّ وَ جلّ ذُنوباً
راضی از ما بشود اگر مولا این شود رضایت حیّ یکتا
زائر عرش الهی میشویم با نوای یا علی و یا زهرا
یا علی علی علی حیدر مدد
سپس ذاكر اهل بيت عليهم السلام سيّد احد خجسته به مديحهسرايی حضرت علی علیه السلام پرداخت و در پايان برادر محمدجواد فارسی اشعار زير را در مدح اميرالمؤمنين عليهالسلام قرائت نمود:
شکر مخصوص خداوند است و بس
لیک نبود در توان هیچکس
انبیا با آن همه اعجازشان
عجز خود را دادهاند اینجا نشان
هیچکس را شکر او ناید ز دست
چون بهر شکرش شکری واجب است
هر نفس کز سینه میآید برون
شکر آن ز اعداد میباید فزون
چرخ گردون سیرها دارد بسی
تا برآرد یک نفس از دل کسی
دست لطفش لاله رویاند ز سنگ
غنچه غنچه شاخه شاخه رنگ رنگ
در بیابان عدم خاک آفرید
از همان خاک آدم پاک آفرید
رام شد از امر آن رب جلیل
آب بهر نوح و آتش بر خلیل
بحر را تسخیر موسی میکند
روح را تسلیم عیسی میکند
دست حکمش از ازل تقسیم کرد
بر سلیمان ملک و بر ایّوب درد
کلک صنع او محمّد آفرید
چارده روح مجرّد آفرید
پردههای غیب را انداخته
چارده تصویر از خود ساخته
چارده آئینه حق الیقین
چارده معصوم معصوم آفرین
چارده تن چارده جان حیات
چارده یم چارده خضر حیات
چارده فریاد بر پا خواسته
چارده دست جهان آراسته
چارده مهر وجود افروخته
چارده شمع سراپا سوخته
چارده نوح بحق بشناخته
چارده فلک بآب انداخته
چارده روشنگر گیتی فروز
چارده قرآن ناخوانده هنوز
آنچه موسی در دل سینا ندید
بوده در این چارده صورت پدید
شکر او گویم که تحقیرم نکرد
روز خلقت کلب و خنزیرم نکرد
مشت خاکی بودم و آدم شدم
اشرف المخلوق بر عالم شدم
یافتم قدری که افواج ملک
سجده آوردند بر من یک بیک
شکر دیگر اینکه مؤمن زیستم
بت پرست و گبر کافر نیستم
از همان آغاز صبح سرنوشت
آب و خاکم را به نور خود سرشت
در گِلم اول گُل توحید کاشت
بعد از آن نام مرا آدم گذاشت
گر چه از یک قبضه خاکم آفرید
روح خود را در تن پاکم دمید
گر کسی پرسد ز من آن روح چیست؟
فاش گویم مهر مولایم علیست
مِهر حیدر در تن و جان من است
مِهر حیدر دین و ایمان من است
مِهر حیدر کار صر موسی کند
مِهر حیدر مرده را عیسی کند
مِهر حیدر روح را کامل کند
مِهر حیدر بحر را ساحل کند
مِهر حیدر گوهری بس قیمتی است
درّ «اَتمَمنُ عَلَیکُم نِعمِتی» است
مِهر حیدر لاله بخشد خار را
مِهر حیدر نور سازد نار را
مِهر حیدر ریسمانی محکم است
مِهر حیدر دستگیر عالم است
مهر حیدر غیر را منّا کند
مهر حیدر سینه را سینا کند
مهر حیدر شمع بزم ابتداست
مهر حیدر بهترین لطف خداست
مِهر حیدر مرگ را شیرین کند
گور را گلزار علّیّین کند
مِهر حیدر مهر داور میشود
مِهر حیدر شیعه پرور میشود
شیعه در گفتار شمشیر علی است
شیعه در آئینه تصویر علی است
شیعه نوری از چراغ ابتداست
شیعه یک فریاد از خود تا خداست
شیعه یک موساست در دریای نیل
شیعه یک کعبه است پیش قوم فیل
شیعه یعنی نوش خنجر زخم تیر
شیعه یعنی لاله در خاک کویر
شیعه در دریای آتش چون خلیل
بینیازی میکند از جبرئیل
شیعه چون در نار مأوا میکند
نار را برداً سلاما میکند
شیعه هر جا پا گذارد با علیست
اول و آخر کلامش یا علیست
شیعه یعنی گنج پنهان از همه
مثل قبر بی نشان فاطمه
شیعه عابس وار در میدان جنگ
تن کند عریان باستقبال سنگ
شیعه تنها از خدا پُر میشود
شیعه روز امتحان حُر میشود
روابط عمومی هیئت یاثارالله الحسین
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
