۳۰ دی ۱۴۰۳ ۲۰ رجب ۱۴۴۶ - ۲۰ : ۰۳
شما هم تقلّاهای خود را کردهاید. با اینکه جوانید، اما میدانید که وجدان داشتهاید و پدر و مادرهایتان و خودتان تلاشتان را کردهاید تا با خدا آشنا باشید. هرچه از دستتان میآمده است چه از نماز و خیرات و چه از ادب یا درس خواندن انجام دادهاید.
خداوند زود از خلقش راضی میشود. شما که در شکم مادر و صُلب پدر گناه نکرده بودید. مخلوق خدا بودید تا 9 یا 15 سال هم بنی آدم طومار عمل ندارد و برایش گناه نمینویسند.
البته ممکن است عادتی پیش بیاید و حرف زشتی، امّا آن را برای او نمینویسند. زیرا خداوند منزّه است از اینکه پیش از تکمیل بنی آدم برای او بنویسد. علاوه بر آن، از وقتی که اسلام را قبول میکند برایش نامه عمل مینویسند. من اینها را برای شما نمیگویم. در راه، برای خودم بهره میبردم. یک بار گفتم خدایا! من هنوز بالغ نبودم، لذا کارهایی که کردهام طومار ندارد. حق هم داشتم. وقتی که بالغ بشوم قابل میشوم. یک بار دیگر هم گفتم: کسی که پیشتر اسلام نیاورده است نه نماز از او میخواهند، نه روزه، نه خمس. این خیلی معامله خوبی بود که گیرم آمد. یک شب با خدا میگفتم: «خدایا! تا الان مسلمان نبودم، همه اشتباهاتم را بگذار به حساب آن دوره از زندگیام. از حالا دیگر با تو یگانهام. من را بپذیر، بگذار خیالم راحت باشد». آن وقت هم که برای بلوغ دبّه کرده بود ده یا بیست سال از دوران بعد از بلوغ را سر آن گذاشته بود. میشود با خدا صلاح کرد.