گاهی دور و بر ِ آدم که خلوت می شود ، خوب که نگاه می کند می ماند خودش و او.
البته خودشی که باز از اوست ...
چقدر خوب است این گاهی ها .
کاش یاد بگیرم همیشه اش کنم!
زمزمه می آید که : اِلهی هَب لی کَمآل اِلانقِطاع ِ الَیک ...
کاش همیشه من باشم و خودت .
می خواهم بیآیم نه مثل ِ همیشه ؛
برای ِ همیشه!
211001
