عقيق: در بيان آداب تشرف به حرم هاي مطهر ائمه اطهار (ع) روايات و توصيه هاي بسياري بيان شده است و بر همه ماست كه آنها را به بهترين شكال انجام دهيم. هنگام ورود به هر يك از حرم هاي مقدس، شايسته است كه ابتدا از صاحب حرم اجازه ورود به آن مكان مقدس را بگيريم و دعاي اذن دخول را بخوانيم و وارد شويم. هنگام خروج نيز لازم است كه اذن خروج گرفته شود.
در اين مورد يكي از اولياء الهي از قول مرحوم پدرشان نقل مي كردند: سال ها پيش و در ايام جواني مشكلات مادي زيادي داشتم به حدي كه گذران زندگي برايم مشكل شده بود. روزي رهسپار مشهد مقدس شده، به حرم امام رضا(ع) رفتم و جهت حل مشكلم و چاره گشايي خواستم زيارت جامعه كبيره را بخوانم و عرض نياز كنم. در اين هنگام فرد محترمي را ديدم كه حالت معنوي عجيبي داشتند، كنار من نشستند و به من نگاه كردند و گفتند: اين دعا مشكل شما را حل نمي كند، آيا ميتوانيد يك ماه فقر را تحمل كنيد؟ گفتم: بله. دو مرتبه پرسيدند: دو ماه فقر را تحمل كنيد؟ گفتم: آري. باز هم اين مطلب را تكرار كردند تا آنكه به شش ماه رسيد و در نهايت گفتند: ((دو ماه ديگر پيشنهاد كار و پستي را به شما ميدهند و مشكلتان حا خواهد شد.)) سپس برخاستند كه بروند اما چند لحظه بعد نشستند و فرمودند: آقا امام رضا(ع) اذن خروج نمي دهند. ايشان با من مشغول صحبت شدند و مرا راهنمايي كردند. اين قضيه كه به قصد خروج از حرم بر ميخواستند و مي نشستند چندبار تكرار شد تا سرانجام آقا به ايشان اذن خروج دادند و رفتند. بعد ها از روي قرائني كه مي دانستم و سخنان و مطالبي كه فرمودند فهميدم ايشان حضرت خضر(ع) بودند و همانطور كه فرموده بودند مشكلم بعد از دو ماه حل شد.
منبع: كتاب دلشدگان
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
