عقیق: در این باره از امام صادق (ع) روایت شده است که ایشان فرموده اند: هیچ قبری نمی باشد مگر این که هر روز سه بار می گوید: من خانه ی خاکم، من خانه ی پوسیدگی ام، من خانه ی مور و مارم. پس هر گاه بنده ی مؤمن را در آن قرار دهند، قبر به او می گوید: خوش آمدی؛ به خداوند سوگند هنگامی که بر روی زمین راه می رفتی دوستت داشتم و اکنون بر من وارد گردیدی، پاداش خود را خواهی دید و در آن لحظه تا جایی که چشمش توانایی دیدن دارد، قبرش فراخ و وسیع می شود و از قبر وی دری باز می گردد که جایگاه خود را در بهشت مشاهده می نماید و در آن چشم انداز مردی ظاهر می شود که تا به حال زیبایی او ندیده است. پس به او می گوید: ای آفریده ی خدا؛ تا کنون فردی به زیبایی تو ندیده ام. پس در جواب می شنود: من همان رأی و عقیده ی زیبای تو می باشم که بر آن استوار بودی و آن کارهای نیکو و شایسته می باشم که از تو سر می زد. پس روحش گرفته می شود و در آن جایگاه بهشتی نهاده می شود و آنگاه به او گفته می شود: آسوده بخواب، و همواره نسیم جان بخش بهشتی بر وی وزیده می شود و تا زمانی که از قبر برانگیخته شود از لذت آن نسیم جان بخش و عطر روح افزای برخوردار خواهد بود.
محمد غلوم مداح بحرینی در گفت و گو با عقیق:
عباس موزون در گفتگو با عقیق:
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
