عقیق:علي(ع) مي فرمايد «راقب العواقب تنج من المعاطب» آقا مراقبت كن پايان كار را، حواست را جمع كن تا از سختي ها و هلاكت نجات پيدا كني.
يك رابطه است بين تقوي و مسئله انديشيدن به معناي تعقل كه اين رابطه اگر برقرار باشد، رابطه بين تقوا و مسئله حسن عاقبت برقرار مي شود. خود ما هم در محاورات عرفيه مان همين را داريم . عاقبت انديش باش، انديش يعني چه؟ انديشيديدن كار عقل است، يعني سر عقل بيا، فهميدي؟ آخر كار را ببين. اين رابطه است كه من مي خواستم بگويم.
متقي عاقبت انديش است، يعني عقلش سرجاست. ديگر بهتر از اين نميتوانستم بگويم! شهوت و غضب و وهم، عقل او را زائل نكرده، عقلش درست كار مي كند متقي؛ چون عقلش درست كار مي كند، عاقبتش خوب است.
دنياداران خيال مي كنند پول و رياست و اين التذاذات حيواني، اينهاست كه اينها را سعادتمند مي كند. اشتباه در تطبيق می کنند. غافل از اينكه اينها تو را سعادتمند نمي كند، يك چيز ديگر است. عقل آنها را شهوات و هواهاي نفساني پوشش داده است؛ لذا اشتباه مي كنند. آن هم فطرتش همين هاست، خوب دقت كنيد من جلسه گذشته گفتم؛ امور فطري معنايش اين است كه هيچ انساني رد خور ندارد، يعني آميخته است به وجود انسان، هر انساني سعادتمندي را مي خواهد بی برو برگرد، طالبش است، اما اشتباه مي كند در راه رسيدن به آن سعادتمنديش.
شيطان آمد پيش حضرت آدم و حوا گفت شماها مي خواهيد هميشه در بهشت باشيد ديگر؟ گفتند بله؛ در هدف همان را مي خواهيم، همين را مي خواستند، گفت اگر اين را مي خواهيد از اين گندم ها بخوريد؛ حالا من قشنگ بیاورم برايتان كه شيطان پوشش مي دهد. اگه میخواهی همیشه اینجا جاودانه باشی از اینها بخور. اینها برای اینکه همیشه باشند، خوردند و بعد بیرونشان کردند. اينها مي خواستند هميشه باشند آنجا، براي جاودانگي بود که خوردند، گولش زد. ابناء دنيا هم براي اينكه سعادتمند بشوند از اين راهها مي روند؛ خيال مي كند پول و رياست و ... اين را سعادتمندش مي كند. مي رود بعد مي بيند كه چي؟ سر از شقاوتمندي در آورد. سوء عاقبت نه حُسن عاقبت.
منبع:پایگاه اطلاع رسانی حاج آقا مجتبی تهرانی(ره)
211001
