عقیق:در گردان ما برادری بود که عادت داشت پیشانی شهدا را ببوسد. وقتی شهید شد بچه ها تصمیم گرفتند به تلافی آن همه محبت، پیشانی او را غرق بوسه کنند.
پارچه را کنار زدیم پیکر بی سر او دل همه ی ما را آتش زد!
پی نوشت:
رزمنده ی لشگر 27
منبع:جام
211008
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
