امام حسین (ع) می فرماید : خدایا کسی که تو را یافت (دارد و می شناسد) ،چه چیزی کم دارد؟ و کسی که به تو نرسد چه چیزی دارد ؟ حضرت امیرالمومنین می فرماید: کمترین درجه شناخت و معرفت خدا ،انسان را از دغدغه های دنیا راحت می کند!
ما نباید نسبت به دنیا حریص و وابسته باشیم زیرا اگر وابسته نباشیم اسیر دنیا نمی شویم و انفاق می کنیم. مرحوم بهاء الدینی می فرمودند که اگر کسی کمی با دستگاه خدا آشنا بشود، همه چیز دنیا برایش بی ارزش می شود. در دعا داریم :خدایا شیرینی محبت و انس خودت را به من بچشان.
برای معرفت خدا ،ما باید تلاش کنیم و خدا هم خودش را به ما نشان بدهد. در دهه اول ذیحجه خوانده می شود :لااله الاالله به عدد موج های دریا است. همه ذرات عالم لااله الاالله می گویند ولی ما آنرا نمی فهمیم . امام باقر (ع) می فرماید: کسی که به خدا اعتماد کند، خدا دلش را مسرور می کند و درونش آرام می شود. کسی که به خدا توکل کند ،خدا همه امور او را کفایت می کند.
مرحوم آیت الله بهاءالدینی می فرمود: مرحوم شیخ عبدالکریم حائری(ره) (موسس حوزه علمیه قم ) پانزده سال عهده دار حوزه بودند. مرحوم آیت الله حجت(ره)، باطن افراد را می دید .آقای حائری نماینده ای به منزل آیت الله حجت می فرستد و فرمود که در خلوت به ایشان بگویید که اگر کاری داشتند عبدالکریم در اختیار ایشان است .
نماینده پیام آیت الله حائری را به آیت الله حجت رساند. آیت الله حجت فرمود: سلام مرا به آقا برسان و بگو که ما به کریم (خدا) خیلی احتیاج داریم ولی به عبدالکریم احتیاجی نداریم!
ما باید بتها را بشکنیم و معرفت پیدا کنیم .اگر انسان محتاج، به انسان محتاج تکیه کند بی عقلی است .امام هشتم (ع) می فرماید: کسی که به خدا معرفت پیدا می کند از هیچ چیزی وحشت نمی کند ، از غربت احساس تنهایی نمی کند، تمام تاریکی ها روشن می شود، جبران تمام ضعف ها را می کند و شفای تمام درهای اوست .
منبع: سمت خدا
کدخبرنگار:۲۱۲۱۱۳
