عقیق: علامه طهرانی(ره) در گفتاری به بیان حقیقت درباره ضرت صاحب الزمان(عج) پرداخته اند: 
اگر ما در مجالس توسّل و یا در خلوت، به اشتیاق لقای آن حضرت بوده باشیم، اگر در دلمان منظور و مقصود لقای خدا و حقیقت ولایت نباشد، در این صورت به همان نحوی به خدمتش مشرّف میگردیم که مردم در زمان حضور امامان به خدمتشان مشرّف می شده اند!
و این ضرری است بزرگ که با جدّ و جهد و با کدّ و سعی ما به محضرش شرفیاب شویم و مقصدی بالاتر و والاتر از دیدار ظاهری را نداشته باشیم، یا آن حضرت را برای حوایج مادیّه و یا رفع گرفتاری های شخصی و یا عمومی استخدام کنیم.
این امری است که بدون زحمت توسّل، برای همۀ افراد زمان حضور امامان (ع) حاصل بوده است. ولی آنچه حقّاً ذی قیمت است، تشرّف به حقیقت و وصول به واقعیّت آن حضرت است. اشتیاق به دیدار و لقای آن حضرت است، این مهمّ و از افضل اعمال است و چنین انتظار فرجی زنده کنندۀ دل ها و راحت بخشنده روان هاست.
دانستن زمان ظهور خارجی برای ما چه قیمتی دارد؟ و لذا در اخبار از تفحّص و تجسّس در این گونه امور هم نهی شده است.
وظیفه ما تهذیب و تزکیه و آماده کردن نفس است برای قبول و فداکاری و ایثار. ما همیشه مأمور بدین امور هستیم و پیوسته باید در صدد تهذیب و تطهیر نفس برآییم. چه ظهور آن حضرت در فلان وقت مشخّص باشد و یا نباشد.
اگر در صدد برآمدیم موفّق به لقای حقیقی او خواهیم شد، و اگر در صدد نبودیم لقای بدن عنصری و مادّی آن حضرت برای ما اثر بسیاری نخواهد داشت و از این لقاء هم طرفی نخواهیم بست.
منبع: صدای شیعه
کدخبرنگار/212113
