ثوبان، خادم پیامبر (ص)، مغموم و مهموم بود. حضرت پرسید: چرا مغمومی؟ گفت: شما رفتید تا برگردید، فراقتان برای ما سخت بود! فکر کردم در بهشت جای شما کجا؟ جای من کجا؟
این آیه در دلداری او نازل شد: «و من یطع الله و الرسول فاولئک مع الذین أنعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین و حسن اولئک رفیقا.» رمزِ بودنِ با پیامبر(ص) همین است.
با ادعا که نمی شود، باید اطاعت، آن هم اطاعت در مسیر ولایت باشد. درست است افق پیامبر (ص) بلند است، رحمة للعالمین است. اما هرکس در درجه خود به مقداری که نور دارد با پیامبر (ص) خواهد بود.
در درس و عبادت آیتالله بهجت(ره) التذاذ نبود، تعبد بود. از این رو وقتی پدرشان بر اثر سعایت برخی نامهای نوشتند که من راضی نیستم به جز درس در غیر واجبات قدمی بردارید، آیتالله بهجت(ره) نامه را بردند پیش آقای قاضی. آقای قاضی گفت: به دستور پدرتان عمل کنید، آیتالله بهجت(ره) تا زنده بود در درس آقای قاضی و عمل مستحب دیگری شرکت نکرد...
منبع: رسا
212113
