عقیق: ویدیویی از رضا رشیدپور منتشر شده که در آن میگوید: «مداحیها چرا سیاسی شده؟ مداحها چرا در هیئتها نظر سیاسی میدهند؟ مداحی فقط باید درباره امام حسین(ع)، عاشورا و حضرت زینب(س) باشد.»
امام موسی صدر تعبیری دارند که هر سال در ایام محرم بسیار نقل میشود: «در هیئتی که دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد، شِمر هم سینه میزند.»علاوه بر این، بزرگان دین بارها تأکید کردهاند که هیئت و عزاداری نباید از مسائل اجتماعی و سیاسی جامعه اسلامی جدا باشد. از نگاه آنان، هیئتِ سکولار نهتنها سودی برای اسلام ندارد، بلکه ناخواسته در زمین دشمنان اسلام بازی میکند.
برای پاسخ به این حرف عوام پسندانه، دو مسیر وجود دارد.مسیر اول، همان استدلالی است که امام موسی صدر و دیگر بزرگان دین بارها مطرح کردهاند؛ اینکه قیام امام حسین(ع) ذاتاً یک حرکت سیاسی، اجتماعی و ضد ظلم بوده و نمیتوان عزاداری برای آن را از مسائل روز جامعه جدا کرد.اما اگر بخواهیم با منطق خود آقای رشیدپور به موضوع نگاه کنیم(باز هم این نقد وارد نیست.) اگر معتقدید مداح نباید وارد سیاست شود، این قاعده باید درباره مجری و بازیگر و ... هم باشد.
در این صورت، یک مجری تلویزیون هم نباید در عرصه سیاست نقشآفرینی کند؛ نباید بر سر رئیسجمهور دولت یازدهم و دوازدهم بوسه بزند، مجری برنامههای او شود یا به نوعی در کنار جریان سیاسی خاصی قرار بگیرد. همچنین نباید در برنامه یوتیوبی خود درباره رئیسجمهور و مسائل سیاسی اظهار نظر کند.
جالب آنکه آقای رشیدپور در بخشی از صحبتهایش میگوید: «حاج حسین فخری را گوش میکنیم، گریه میکنیم.»اما ظاهراً خودِ آقای مجری، چندان هم پای منبر و هیئت حاج حسین فخری ننشسته است؛ وگرنه میدانست که او تنها مداحی نمیکند. حاج حسین فخری در هیئتش از استقلال و آزادی میگوید، از ایستادگی و کوتاه نیامدن سخن میگوید و از فلسفه و آرمانهای انقلاب اسلامی حرف میزند. بنابراین حتی همان مداحی که آقای رشیدپور به آن استناد میکند نیز هیئت را محدود به اشک و عزاداری صرف نمیداند.
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
