عقیق: بنر سفیدی با فرشتههای کوچکی در آسمان که روی دوششان کوله پشت مدرسه قرار دارد، این روزها در بینالحرمین نصب و روی آن نوشته شده است: «پیامهای قرآنی»افرادی که از این بنر میگذرند، بیاختیار میایستند. بعضی دست به سینه میگذارند، بعضی زمزمه میکنند و بعضی فقط با بغض نگاه میکنند.
این بنر یادآور حادثه تلخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ در شهر میناب است. در آن روز، مدرسه ابتدایی شجره طیبه هدف حملات هوایی آمریکا قرار گرفت. ۱۶۸ دانشآموز در این رویداد به شهادت رسیدند.
هنوز نام برخی از آنها در ذهن مردم زنده است: هنا دهقانی، فاطمه سالاری، رضا حبشیان، آریا بهادری، مهدیس نظری، علیاصغر زائری. همچنین ماکان نصیری، کودک کلاس اولی که پیکرش هرگز پیدا نشد. مادر ماکان بعد از حادثه گفته بود: «چهل و پنج روز یا خانه منتظر پسرم بودم، یا در سردخانه دنبال پیکر کوچک او میگشتم.»
اما آنچه این روزها در کربلا میگذرد، روایت دیگری از همین درد است. بنری که در بینالحرمین نصب شده، نه تشریفاتی دارد و نه جای سخنرانی. فقط تصاویر دانشآموزان شهید با بالهایی همچون فرشتهها و کیفهای کوچک دیده میشود. در پایین بنر چند کولهپشتی خالی چیده شده بهعنوان یادگاری از صندلیهای خالی کلاس.
زائران عراقی که به زیارت حرم امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) میروند، از کنار این بنر عبور میکنند. بعضی از آنها اشک میریزند بدون آنکه صدایی در بیاورند. تعدادی هم با دستمال، گرد و غبار بنر را پاک میکنند.اما شاید تأثیرگذارترین صحنه، وقتی رخ داد که گروهی از دانشآموزان عراقی در حال برگزاری جشن فارغالتحصیلی خود در کربلا بودند. آنها وقتی بنر «فرشتههای میناب» را دیدند، بیاختیار به سمت آن رفتند.
یک دختر نوجوان عراقی که کلاه فارغالتحصیلی به سر داشت، جلوی بنر ایستاد و گریه کرد. دوستانش دورش جمع شدند. او در حالی که اشک میریخت، میگفت: «حسین(ع) به ما آموخت که برای هر مظلومی گریه کنیم. ما امروز جشن داشتیم اما بچههای میناب...» آنها دلشان برای بچههایی تنگ شد که دیگر جشن نخواهند داشت.
حضور این دانشآموزان در برابر بنر، آنقدر چشمگیر بود که خیلی از زائران دیگر هم دور آنها جمع شدند. یک پیرمرد عراقی چفیه خود را از سر باز کرد و روی بنر انداخت. این کار در فرهنگ عزاداری عراق، نشانه نهایت احترام و همدردی است.اما همدردی مردم عراق تنها به کربلا ختم نشد.
در هفتههای گذشته کاروانی ۴۰ نفره از کربلا و خادمان حرم امام حسین (ع) به میناب سفر کردند و ضمن همدردی با خانواده این شهدای دانشآموز، کلنگ ساخت مدرسه شجره طیبه را زدند.یکی از اعضای این کاروان به خانوادههای داغدار میناب گفت: «ما در کربلا نائب الزیاره شما خواهیم بود. هر زمان نتوانستید به زیارت بیایید، بدانید که ما به جای شما زائر کربلا هستیم.»
این صحنه در شبکههای اجتماعی عراق بازتاب گستردهای داشت. کاربران عراقی زیر عکسهای این کاروان نوشتند: «آمریکا باید پاسخگوی این جنایت باشد» و «کودکان میناب بیگناهترین شهیدان جنگ هستند.»در سطح بینالمللی، شورای حقوق بشر سازمان ملل در نشستی فوری، حمله به مدرسه میناب را محکوم کرد. وولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر، از آمریکا خواست تا تحقیقات شفاف و سریعی درباره این حادثه انجام دهد.
اما تا امروز پاسخ عملی از واشنگتن دیده نشده است. همین سکوت باعث شده که صدای دانشآموزان و مردم عراق در کربلا بلندتر از همیشه شنیده شود.یک فعال فرهنگی عراقی در فضای مجازی نوشت: «ما در طول جنگ آمریکا و داعش در عراق، کودکانمان را از دست دادیم. خوب میدانیم مدرسه بمبارانشده یعنی چه. به همین خاطر امروز برای بچههای میناب و خانواده آنها بیش از همه ناراحتیم.»
بینالحرمین کربلا همیشه جایگاه سوگواری برای شهدای کربلا بوده اما این روزها، این مکان مقدس میزبان یاد و نام کودکان مدرسهای شده که در میناب به شهادت رسیدند. علاوه بر این، شب گذشته زائران با پرچم ایران شعارهای حماسی در این قطعه از بهشت سر دادند.
بنر «فرشتههای میناب» تبدیل شده به نماد همدلی فراتر از مرزها. اشک دانشآموزان عراقی، کاروان موکبداران و نگاه سنگین زائران در برابر این بنر، همه پیام روشنی دارد. اینکه درد کودک بیگناه، جغرافیا نمیشناسد و تا وقتی مظلومی باشد، فریاد از هر جایی برمیخیزد.
منبع:فارس
