شاید وقتی پای حب اهل بیت به میان می آید، تنها تصور سوز و گداز و گریه و گریبان چاک زدن به تصویر ذهن در آید. شاید حتی ندانیم در ریسمان محبت، حلقه عفت و غیرت پیشتر از حلقه علقه جا خوش کرده است.
شاید ندانیم زنان با عفتشان و مردان با غیرتشان می توانند به اهل بیت (ع) مودت و محبت داشته باشند.گویی حیای زن حیات محبت اهل بیت را و غیرت مرد غایت آن را ضمانت می کند.
وقتی قدم در رضوان رضا می گذاریم شاید ندانیم قبل از آنکه نامه اعمالمان را به گردن آویزند، او خود ریسمان استغفار را بر گردنمان انداخته است. شاید ندانیم با زیارتش ،او خود سپری شده در سقوط ما از صراط و سلاحی شده در کشمکش حساب و کتاب.
امام رضا (ع) می فرمایند: هرکس به زیارت من بیاید فردای قیامت سه جا به سراغش می آیم؛
1- هنگامی که نامه اعمال را به گردن او می آویزند.
2- هنگام عبور از صراط
3- هنگام حساب و میزان.
هنگامی که به زیارت امام رضا (ع) می رویم امام برای ما طلب استغفار می کند.شاید حتی باورمان نشود زیارت امام رضا(ع) برکات و آثار زیادی در زندگی ما دارد. شاید باور بریده بریده امان نداند هر طوری وارد حرم شویم امام ما را می پذیرد.شاید باید بند بند بودنمان را به این باور برسانیم که اعمال ما هر هفته به امام ارائه می شود. شاید تنها آن وقت است که بلوغِ بودنمان به بار می نشیند و باور می کنیم که او می بیند...
منبع: روضة الشهدا
212113
