درخواست استغفار از پيامبر(صلي الله عليه واله) يا امام (عليه السلام) خود يك نوع وسيله جويي است كه بدان سفارش شده است. شكي نيست كه عذرخواهي از شخصيت والايي كه فرمانش اطاعت نشده است، اگر توسط شخصي كه در درگاه او مقرب است انجام گيرد؛ زودتر انسان را به مقصود مي رساند و سريع تر رضايت او را فراهم مي سازد. روشن است كه هيچ شخصيتي در عالم، مقرب تر از پيامبر و اهل بيت پاكش در پيشگاه خداوند نيست كه دعايش مستجاب و درخواستش پذيرفته درگاه باجلال او باشد؛ به ويژه امام زمان(عج) كه واسطه رساندن فيوضات از طرف خداوند به همه مخلوقات است. لذا وظيفه هر شيعه گنهكاري آن است كه پس از استغفار و عذرخواهي از خداوند، به امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) پناهنده شود و از آن ذات پاك بخواهد كه براي گناهانش استغفار كند.
عالم جليل القدر مرحوم «سيدبن طاووس» كه بارها توفيق شرفيابي محضر امام زمان(عجل الله تعالي فرجه) نصيبش شده است در سفارشي كه براي فرزند خويش دارد مي فرمايد: «فرزندم هر روز دوشنبه و پنجشنبه كه اعمال تو خدمت مولايت عرضه مي شود با كمال خواري و فروتني خواسته هاي خود را به امام زمانت عرضه بدار و با امام خويش حرف بزن و بعد از سلام به حضرتش، زيارت «سلام الله الكامل و التام الشامل...» را بخوان آنگاه بگو: «يامولانا استغفرلنا ذنوبنا انا كنا خاطئين» پس از آن به امام زمانت بگو:اي آقا و مولاي من! اين برخورد برادران يوسف با برادر و پدر خود و عكس العمل آن دو بزرگوار در برابر آنان است كه از آنهمه جنايات و بي مهري ها كه از آنها سر زد، باز يوسف(ع) و پدر بزرگوارش يعقوب(ع) بر آنان مهر ورزيدند و از تقصير و گناهشان در گذشتند و آنان را مورد عفو و بخشش خويش قرار دادند. پس اگر من هم مورد پسند و خشنودي خدا و رسول او و پدران بزرگوار شما و خودتان نيستم، شما از حضرت يعقوب و يوسف(ع)سزاوارتريد در اينكه مرا مشمول مهر و بردباري و كرم و بزرگواري خويش قرار دهيد.
چه زيباست كه غافلان از آن امام غريب و تنها كه در گردبار سياه گناهان گرفتار شده اند و با سنگ معصيت، دل بلورين مولاي خويش را شكسته و بر زخم نازنينش نمك پاشيده اند؛ با مولاي خود نجوا كرده بگويند:
مهربان اماما! من به سوي تو نيامدم مگر براي آنكه مرا به عطر دل انگيز استغفارت معطرسازي و از خدا برايم آمرزش طلبي كه دعاي تو مستجاب و دستگيريت تنها راه نجات من است...
منبع :صبح صادق
/211004
