عقیق: حاج علی انسانی یکی از مداحان باسابقه در دستگاه امام حسین(ع) است که تا به امروز اشعار و روضه های زلالی در رثای سید و سالار شهیدان خوانده است و به این واسطه جوانان بسیاری را در محافل حسینی گرد هم آورده است. آنچه در ادامه می خوانید شرح حالی مختصری از زندگی این نوکر امام حسین(ع) است.
سابقه خواندنش 53 ساله شد
علی انسانی در سال 1338 در مدرسه اسلامی صادقیه قرآن می خواند تا این که یک بار به مناسبت 13 رجب از مدیر مدرسه اش شعری گرفت و در مدرسه خواند. همین موضوع باعث شد تا او احساس کند توانایی خواندن در دستگاه اهل بیت علیه السلام را دارد. وی در خانواده ای مذهبی متولد شده است. مادر در خواندن مشوق وی بوده است.
وی می گوید : به یاد دارم یک بار مادرم بعد از نماز ظهر و عصر بر سر سجاده شروع کرد به خواندن روضه شب یازدهم محرم و ساربان را خواند و گریه کرد. من هم گوشه ای نشسته بودم و این صحنه را می دیدم و گریه می کردم. این شراره ای بود که از آن کم کم آتشی در جانم شعله ور شد.بعد از تحصیلات ابتدایی بر اثر فرهنگ کمرنگ و شاید هم فقر از ادامه تحصیل محروم شدم و به حوزه و قم فکر می کردم. ولی پدرم موافق رفتنم به قم نبود و این شد که به دروس حوزوی مساجد تهران روی آوردم، اما به دلیل نداشتن انگیزه کافی و بازیگوشی و نا همرنگی با محیط درس از ادامه سرباز زدم. مادرم که خواندن و عشق آن را در من یافته بود مرا به مداحی کار کشته و پیر دیر که روزهای بیست و چهارم هر ماه به منزل ما می آمد و روضه می خواند، سپرد و من هم به دنبال ایشان به خانه ها و روضه های ماهیانه می رفتم، اما این شاگردی طولی نکشید. جایی بود که صبح های جمعه برای خواندن می رفتیم و به ایشان 2 تومان صله می دادند و به من هم 5 تومان و همین باعث شد که از استاد محروم شوم. مادی گرایی این موفقیت را از من گرفت و برای خود حسابی پوچ باز کردم و خود را بی نیاز از استاد دیدم.
شاگردی ندارد
علی انسانی بیش از هر چیز از نوچه پروری بدش می آید. در تمام هیئت ها و جلسات به تنهایی می رود. و خودش با هنرمندی، چنان با شعر و نغز بازی می کند که مجلسی پر شور حاصل می شود. وی به صراحت می گوید شاگردی ندارد. وی معتقد است که مدح باید بسوزذ و بسوزاند وبتوانی در قلب مردم نفوذ کنی و با خواندنت دلشان را بلرزانی و با سوز صدایت اشکشان را در بیاوری . چه سعدی باشی، چه بیدل وچه عمان سامانی باشی و چه علی انسانی، اگر شاعری شعرت باید در خاطر مردم بماند و بر دلشان بنشیند.
از سه پ حذر کن
علی انسانی معتقد است که باید از «پ» حذر کرد؛ پول ،پوستر و پررویی! که منظور وی از پوستر، تلاشی برای مطرح شدن است. از او می پرسیم : یعنی امکان دارد که یک پاکت این طور نابود کننده باشد. او پاسخ می دهد «از این هم مهم تر است؛ پاکت و پول و پوستر و پلاکاردی یا پخش از سیما خطرهای بزرگی دارد.»
منبع : خیمه
کدخبرنگار: 211001
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان:
