عقیق : مراسم شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان در مسجد ارک با مناجات و شب
زنده داری توسط حاج منصور ارضی ، حاج حسین سازور و مداحی ابوالفضل بختیاری ،
برگزار شد.
حاج منصور طبق روال شب های پیش ، قبل از شروع مناجات صحبت کرد .
گزیده ای از صحبت های او را مرور می کنیم.
*در مسیر بندگی باید از خدا بخواهیم که اگر ظلمی یا طغیانی
در وجود ما هست آن را اصلاح کند . این ظلم و طغیان چه به زبان باشد چه به عمل، باید از خدا بخواهیم کمک کند تا آن را ترک کنیم . این موضوع هم در خانواده و هم
در اجتماع بسیار مهم است. برخی از اعمال هم ظلم به خود است هم ظلم به جامعه .
*طغیان و ظلم مانع و سد خواسته های ما از خدا می شود.
*حداقل امر به معروف و نهی از منکر توجه نکردن و محل
نگذاشتن به فرد خطا کار است. مثلا بد حجاب ها.
*گاهی فرد نمی تواند عملی را انجام دهد مثلا فرد مشکلی دارد
و نمی تواند روزه بگیرد اما به روزه داران دیگر احترام می گذارد . خداوند از او هم
قبول می کند.
*حقیقت زیارت اهل بیت علیه السلام رفتن به محل دفن آنها نمی
باشد . این نیست که فردی که به زیارت می رود مقرب تر است از کسی که از راه دور به
امام سلام می دهد . معلوم نیست خداوند از چه کسی قبول می کند .
*گاهی در مجالس حرفی زده می شود که در تمسخر احکام یا حتی
توهین به اهل بیت است در این شرایط اگر به موقع دفاع نکنیم ، ظلم کرده ایم به اهل
بیت علیه السلام .
*حضرت صادق (ع) می فرمایند از خدا استعداد مرگ بخواهید قبل
از اینکه بمیرید . در قرآن آمده «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ(الجمعة/6)
» باید از خدا استعداد مرگ را بخواهیم . قبل از مرگ در راه او خرج کنیم و زمینه ها
را آماده کنیم.
حاج منصور قبل از ادامه دعای ابوحمزه ثمالی شعر زیر را
خواند :
وقت دعا سرشت روانی مرا بس است
در گفت و گو با تو
زبانی مرا بس است
اصلا نگویم اینکه مرا هم محل بده
از خانه ات همین که نرانی مرا بس است
من انتظار این همه نعمت نداشته ام
از سفره تو تکه ی نانی مرا بس است
امشب بر آن سر ام که خودم را عوض کنم
تنها اگر به خویش بخوانی مرا بس است
گرچه دلم لیاقت می خانه را نیافت
پیمانه ای به من بچشانی مرا بس است
خواهی بزن ولی نه به پیش نگاه خلق
محشر به دست و پا نکشانی مرا بس است
من زیر بال معصیت ام ضعف کرده ام
یا رب برای توبه توانی مرا بس است
راه نجات چیست به جز روضه حسین
تنها به کربلا برسانی مرا بس است
گزارش: حسین اجاقی
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان: