عقیق:علامه طهرانی (ره) در گفتاری از سعادت انسان می گویند: امیرالمؤمنین (ع) یک جملهای دارند که «قیمة کل امری ما یحسنه» خیلی عجیب است! «قدر و قیمت هر کسی، آن چیزی است که او بر آن چیز و بر آن اساس، خود را استوار کرده و بر آن امر فائق و غالب شده است.» اگر کسی قدر و قیمتش دنیا بود، تمام عمر خودش را برای دنیا مصرف کرد، قدر و قیمتش آن است.
ولی انسان میگوید: خدا این طور میگوید، این کار را بکن! میگوید: چشم آن وقت عمل میکند، این خیلی خیلی مقام دارد، خیلی خیلی عالی است، قابل قیاس نیست، قابل معاوضه نیست، انسان آن را با دنیا و آخرت هم عوض نمیکند، و یک لحظه از آن حالات میارزد به تمام لذتهایی که اهل دنیا دارند!
آن وقت برای انسان مثل آفتاب روشن میشود این اخباری که ائمه (ع) فرمودهاند، حضرت صادق و امام رضا (ع) فرمودهاند: عجیب است! ما تا به حال خیال میکردیم که افسانهها یا دور نماها با تشویق نامههایی بر خلاف حقیقت و برای ترغیب انسان با معارف و الهیات و روحانیات و چشم ترسهایی برای این است که کارهایی را نکنیم. نه! این عین واقع و عین حقیقت است و تازه آن مقداری که این بزرگواران بیان فرمودهاند، نمونه و اشاره است. آنچه را که انسان ببیند، غیر از این حرفهاست. دیدن، غیر از حکایت کردن و شنیدن است.
برای بچه چهار ساله شما تعریف کنید نکاح لذت دارد، نکاح شیرین است، چه میفهمد؟ خیلی خیلی به خودش فشار بیاورد، او خیال میکند مثلا آبنبات است، غیر از این که نمیفهمد، ولی وقتی به سن بلوغ رسید و آن حس در وجود انسان بیدار شد، دیگر شیرین هم نگویند، انسان لمس میکند و وجدان میکند و حس میکند.
آخرت این طور است، چون ما آن درجات و مقامات را طی نکرده و ندیدهایم، خیال میکنیم که این انبیا از راه دوری دارند خبر میدهند. ولی وقتی رفتیم دیدیم که مطلب از این قرار است، میگوییم عجب! انبیا آدم را آوردند و حقیقت را در دست انسان گذاشتند، یعنی جهنم و بهشت را ملموس و محسوس انسان کردند، دیگر از دایره تصور و تفکر خارج شد، انسان را وارد کردند. آن وقت میگوییم: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ» آن وقت صلوات میفرستیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد. چقدر اینها بزرگوارند و برای ما زحمت کشیدند...
منبع: فارس
کدخبرنگار:۲۱۲۱۱۳
