عقیق: آیت الله روح الله قرهی در گفتاری به معرفی از اسباب عاقبت به خیری پرداخته اند که در ادامه گزیده ای از سخنان ایشان را آورده ایم: وجود مقدّس و منوّر حضرت سیّدالسّاجدین، زینالعابدین، امامالعارفین، آقا علیبنالحسین(ع) بیان فرمودند: «سه چیز است که هر کس داشته باشد، خیر دنیا و آخرت روزیاش شده است» اگر انسان به دنبال خیر است، ببیند معصومین(ع) و اولیاء خدا چه میفرمایند. حضرت نمیفرمایند: اگر کسی این سه خصلت را داشته باشد، در آخرت به او خیر میرسد، بلکه میفرمایند: در این دنیا هم خیر و خوبی به او میرسد. در دنیا و آخرت خیر است. خوبی دنیا را دارد، خوبی آخرت را هم دارد!
۱- «هُنَّ الرِّضَا بِالْقَضَاءِ». کسی که راضی به قضای الهی است، آرام میشود. بهترین خیر را دارد، بهترین خوبی در دنیا نصیب او شده است. عرض کردم نمیفرمایند: فقط آخرت، میفرمایند: دنیا و آخرت. برای این که در این هیاهوی دنیا، در این قیل و قال، آرام است. نه این که اینها غصّه مردم را نخورند و به ظاهر بیخیال باشند. آرام با بیخیال بودن فرق میکند. اینها چون اتّکایشان به پروردگار عالم است و راضی به قضای الهی هستند، در خیر دنیا هستند.
۲- مسئله دیگر خیر دنیا و آخرت، در صبر است، «وَ الصَّبْرُ عَلَى الْبَلَاءِ». نزد کسی که راضی به رضای حضرت حقّ شد، در نزد اولیاء، بلا به این معنایی که ما بیان میکنیم، نیست. اولیاء میدانند همه اینها لطف است. اصلاً آنها قاعدهای را به نام قاعده لطف باز کردند. میگویند: این لطف خداست، این محبت خداست، این بزرگواری خداست. لذا صبورترین افراد در مقابل بلا هستند.
هر کسی در بلا صبر کرد، معلوم است اهل خیر است. چون این از نشانههای خیر است. یک موقع بلا به صورت ظاهر، بلای مالی است. یک موقع، به صورت ظاهر مریضی است یا فرزند ناصالح است یا خدای ناکرده همراه نبودن همسر است و ...، امّا کسی که در مقابل اینها صبر کرد و حلم و بردباری به خرج داد، خیر دنیا و خیر آخرت شاملش شده است.
۳- «وَ الشُّکْرُ فِی الرَّخَاءِ» موقعی که در آسایش و رفاه است، شکرگزاری کند. آنوقت این بهترین کسی است که هم خیر دنیا دارد، هم خیر آخرت. خوبی دنیا و خوبی آخرت در این شخص جمع شده است. شاکر نعمت الهی باشد شاکر خدا باشد.
فرمودند: اگر کسی در لحظاتی که باید شکر کند، شکر نعمت را انجام ندهد، پروردگار عالم آن نعمت را از او میگیرد. دلیل آن اهانت به خود این نعمت است و إلّا پروردگار عالم خود فرموده: ما اگر چیزی را دادیم پس نمیگیریم. عزیزدلم! خدا تغییر نمیدهد، مگر این که کسی خودش عامل تغییر باشد.
یکی از اولیاء الهی بیان فرمودند: یک موقعی آن مرد الهی و عظیمالشّأن، آیتالله العظمی ادیب(ره)به حالتی فرمودند: افسوس خواهید خورد زمانی را که حجج الهی بر شما کم میشوند. آن مرد الهی میفرمود: تازه ما در فقدان آقا فهمیدیم چه نعمتی بود و شکر نعمت یعنی استفاده از محضرش را نبردیم. گاهی شکر نعمت این است که انسان باید مواظب باشد. اینها خیر است.
اگر اینطور شد دلالت بر این دارد که انسان، انسان خوبی است. پروردگار عالم خیر دنیا و خیر آخرت را برایش خواسته است. خیلی مهم است!
منبع: رسا
کدخبرنگار:۲۱۲۱۱۳
