عقيق: علامه محمد تقی جعفری ـ رحمتالله علیه
ـ میگفتند
:برخی
از جامعه شناسان برتر دنیا در دانمارک جمع شده بودند تا پیرامون موضوع مهمی
به بحث و تبادل نظر بپردازند. موضوع این بود:
ارزش واقعی انسان به چیست؟
برای
سنجش ارزش بسیاری از موجودات، معیار خاصی داریم. مثلا معیار ارزش طلا به وزن و
عیار آن است. معیار ارزش بنزین به مقدار و کیفیت آن است. معیار ارزش پول پشتوانه
آن است؛ اما معیار ارزش انسانها در چیست.هر کدام ازجامعهشناسان، سخنانی گفته و
معیارهای خاصی ارایه دادند. هنگامی که نوبت به بنده رسید، گفتم : اگر میخواهید بدانید یک انسان چقدر
ارزش
دارد،
ببینید به چه چیزی علاقه دارد و به چه چیزی عشق میورزد است. کسی که عشقش ماشینش است، ارزشش به همان
میزان است. اما کسی که عشقش خدای متعال است، ارزشش به اندازه
خداست.
علامه فرمودند: من این مطلب را گفتم و پایین آمدم. وقتی جامعه شناسان سخنان من را شنیدند، برای چند دقیقه روی پای خود ایستادند و کف زدند .هنگامی که تشویق آنها تمام شد، من دوباره بلند شدم و گفتم: عزیزان، این کلام از من نبود، بلکه از شخصی به نام علی ـ علیهالسلام ـ است.
آن
حضرت در نهجالبلاغه میفرمایند: «قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ مَا یُحْسِنُهُ»؛ «ارزش هر انسانی به اندازه چیزی است که دوست میدارد». وقتی این
کلام را گفتم، دوباره به نشانه احترام به وجود مقدس امیرالمؤمنین علی ـ
علیهالسلام ـ از جا بلند شدند و چند بار نام آن حضرت را بر زبان جاری کردند.
علامه در ادامه میگفتند: عشق حلال به این است که انسان (مثلا) عاشق پنجاه میلیون تومان پول باشد. حال اگر به انسان بگویند: «آی پنجاه میلیونی!»، چقدربدش میآید؟ در واقع میفهمد که این حرف توهین در حق اوست. حالا که تکلیف عشق حلال اما دنیوی معلوم شد، ببینید اگر کسی عشق به گناه و معصیت داشته باشد، چقدرپست و بیارزش است! اینجاست که ارزش و مفهوم «ثارالله» معلوم میشود. ثارالله اضافه تشریفی است؛ خونی که در واقع آنقدر شرافت و ارزش پیدا کرده که فقط با معیارهای الهی قابل ارزشگذاری است و ارزش آن به اندازه خدای متعال است.
محمد غلوم مداح بحرینی در گفت و گو با عقیق:
عباس موزون در گفتگو با عقیق:
بخش اول گفت و گوی عقیق با استاد حسین انصاریان: