براي ما که به امامت، عصمت، ولايت و علم الهي ائمه اطهار (ع) اعتقاد داريم بهترين راه برای رسیدن به معرفت، رجوع به منابع معارف اهلبيت (ع) است. بحمدالله خداوند اين موهبت را به ما عطا فرموده است که به برکت تلاشهاي علما، مربيان، پدر و مادر و ... اين اوصاف ائمه اطهار (ع) را باور داريم و ديگر نيازي نيست که در اين گونه مجالس به اثبات آنها بپردازيم.
از اين رو فرمايشات آنها در باره معرفت خدا و آثار آن، خود ميتواند در ما انگيزه ايجاد کند که بيشتر به دنبال تحصيل اين معرفت برويم. هنگامي که ميبينيم پيشوايان معصوم ما براي چيزي ارزش قائلاند بايد با دقت و حساسيت بيشتري به آن توجه نموده، به سادگي از کنار آن عبور نکنيم. برعکس، هنگاميکه با خبر شديم چيزي در نزد ايشان بيارزش و بياهميت است بايد بدان اهميت ندهيم و فکر و زندگي خويش را متوجه آن نکنيم.
متاسفانه ما بسياري از اوقات آن گونه که شايسته است به مطالعه آيات قرآن و روايات به خصوص نهجالبلاغه چندان اهميت نميدهيم. به راستي چند درصد از ما يک دور تفسير قرآن را به طور کامل، يا همه نهجالبلاغه را همراه با شرحي از آن مطالعه کردهايم؟
مرحوم آقاي اشراقي (ره) از منبريهاي معروف زمان مرحوم آيتالله بروجردي به جمعي از طلاب که نه شرحي از نهج البلاغه را مطالعه کرده بودند و نه ميتوانستند چند شرح براي نهج البلاغه نام ببرند فرموده بودند: من هفتاد شرح نهجالبلاغه را مطالعه کردهام، اما شما نام چند شرح نهجالبلاغه را هم نميدانيد؟!
منبع: پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مصباح یزدی
کدخبرنگار:۲۱۲۱۱۳
