يكي از راه هاي دست يابي به اخلاص اين است كه هيچ يك از كارهايي را كه براي خدا انجام مي دهيم، نزد كسي تعريف نكنيم.
عملي كه براي غير خدا و به اميد تمجيد و رضايت ديگران انجام مي شود، انسان را به جايي نمي رساند. شيوه اهل بيت علیهم السلام همين گونه بود.
در مورد امام حسين (ع) روايت است كه بعد از شهادت حضرت، وقتي آمدند بدن مطهرّشان را به خاك بسپارند، ديدند بر دوش مبارك ايشان زخمي است كه با زخم نيزه و شمشير فرق دارد.
امام سجّاد (ع) در مورد اين زخم فرمودند: «اين آثار كيسهاي است كه پدرم شب ها به دوش مي گرفت و از اين خانه به آن خانه مي برد و به فقرا و مستمندان كمك مي كرد».
منبع : پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام آقاتهرانی
212113
