ما در روضه که گریه میکنیم بخش مهمی از گریه ما برای این قضایا است. گریه عقلی مال این است. بالاخره ائمه (ع) همتای قرآن هستند، شما دلتان میخواهد مکه و مدینه میروید، به آسانی مرام اهل بیت را پیاده کنید، الان این همین ظلم است، به آسانی حج و عمره را انجام دهید، که نمیتوانید و همین ظلم است، شما میخواهد اهلبیت را زیارت کنید..
خدا اموی و مروانی را به عذاب ألیم گرفتار کند. از زمان امام باقر(ع) فقه زنده شد، روایت تفسیر و اخلاقی زنده شد، صد سال در خانه اهل بیت را بستند! صدسال یعنی صدسال، یک قرن اخلاق قرآن، فقه قرآن، تفسیر قرآن، تاریخ اسلامی دست اموی و مروانی بود، صدسال کم نیست.
حوزه علمیه مکه را ابن عباس اداره میکرد، حوزه علمیه مدینه را أبی بن کعب اداره میکرد، حوزه علمیه عراق را ابن مسعود اداره میکرد، امام حسن کجا بو؟ مسموم شد، امام حسین(ع) در کربلا، امام سجاد(ع) مشغول دعا بودند، درد این است...
بعد این صدسال حوزه علمیه، حوزه علمیه شد. آن ها هم که بعد از صد سال رسیده، در فقه منابع خوبی وجود دارد اما در روایات تفسیری، اخلاقی، مقتل و تاریخ مشکل جدی داریم. مگر حوزه علمیه مکه، مدینه و عراق از اهلبیت(ع) کمک میگرفتند؟ آنوقت شما توقع دارید که 80 درصد سنی نباشند؟
ما در روضه که گریه میکنیم بخش مهمی از گریه ما برای این قضایا است. گریه عقلی مال این است. بالاخره ائمه (ع) همتای قرآن هستند، شما دلتان میخواهد مکه و مدینه میروید، به آسانی مرام اهل بیت را پیاده کنید، الان این همین ظلم است، به آسانی حج و عمره را انجام دهید، که نمیتوانید و همین ظلم است، شما میخواهد اهلبیت را زیارت کنید..
منبع: رسا
212113
