به مناسبت سالروز تبعید امام موسی کاظم(ع) از مدینه به عراق، گزیده ای از سخنان حجت الاسلام احمدی نویسنده کتب مذهبی، را در اینجا آورده ایم:
بخشي از عمر بابرکت امام موسي بن جعفر (ع) در زندان سپري شد که درباره مدت زندان ايشان روايت هاي مختلفي ذکر شده است ولي روايتي که دليل قطعي براي آن وجود دارد، اين است که ايشان يک سال از مدينه به بصره تبعيد شدند و به مدت يک سال در اين شهر زنداني بودند، در حالي که آن زمان مرکز خلافت، بغداد بود ولي هارون، امام (ع) را به بصره تبعيد کرد تا مردم متوجه سياست هاي او در مبارزه با امام (ع) نشوند.
حتي در تاريخ روايت شده است که وقتي امام (ع) به بصره تبعيد شدند، هارون 2 کاروان راه انداخت تا امر بر مردم مشتبه شود که بالاخره امام (ع) به کدام شهر خواهند رفت چون يکي از کاروان ها راهي بصره و ديگري راهي بغداد بود.
اتفاقا بيشتر احتمال داده مي شد که امام (ع) را به سوي مرکز خلافت يعني بغداد مي برند؛ در حالي که در واقعيت امام (ع) به بصره تبعيد شدند و يکسال در آن جا زنداني شدند.
در مدت اين يک سال فرماندار بصره مدام به هارون نامه نگاري مي کرد که من دليل زنداني بودن امام (ع) را در بصره متوجه نمي شوم، او در نهايت در برابر هارون تمرد کرد و گفت: من هيچ دليلي براي زنداني بودن امام (ع) ندارم يا فکري براي ايشان بکنيد و يا اين که من او را آزاد خواهم کرد.
وقتي هارون ديد اوضاع درحال بحراني شدن است حضرت امام موسي کاظم (ع) را از بصره به بغداد فراخواند که روايت شده است 4 سال هم امام (ع) در شهر بغداد زنداني بودند. در نهايت هم امام (ع) در همان زندان بغداد به شهادت رسيدند.
متاسفانه برخي چنين وانمود مي کنند که حضرت امام موسي کاظم (ع) چندان به امور سياسي و اجتماعي عصر خود نمي پرداختند درحالي که همين مدت طولاني زندان نشان مي دهد که آن حضرت مبارزات بسيار جدي داشتند تا جايي که حکومت عباسي احساس خطر کرد و آن حضرت را تبعيد و زنداني کرد و در نهايت به شهادت رساند.
منبع: خراسان
212113
