آیت الله مظاهری از جلوه های بخشش امام رضا(ع) می فرمایند:
قضيهاي را كه كليني (ره) در اين باره نقل كرده است، ذكر ميكنيم.
راوي ميگويد: «با جمعي بسيار خدمت حضرت رضا بوديم كه در راه مانده ای آمد و چنين گفت: يابن رسول الله! من دوست شما و پدران شما هستم. نفقۀ خود را در راه حج گم كردهام. نفقۀ راه به من عنايت كنيد، چون به خراسان رسيدم براي شما صدقه ميدهم، زيرا آنجا مكنت دارم.
حضرت رضا (ع) داخل اتاق شده پس از چندي از بالاي در، دويست دينار به او داد و خواهش كرد برود و فرمود: لازم نيست صدقه بدهي. چون حضرت آمد، اطرافیان از ايشان پرسيدند: پول را از بالاي در داديد و خواهش نموديد كه برود تا او را نبينيد.
فرمود: ميخواستم ذلت سؤال را در صورت او نبينم. آيا نشنيدهايد كه رسول اكرم فرموده است: صدقۀ پنهاني، معادل هفتاد حج است، و گناه آشكار موجب خذلان، و گناه پنهاني را خداوند ميآمرزد.»
آنچه بیان شد، تنها نمونهاي از فضايل حضرت رضا (ع) بود. ذكر اين گونه فضايل براي حضرت رضا(ع) مقام و شأني نيست!!
منبع : پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مظاهری
212113
