اگر انسان در این دنیا بندگی کند و اطاعت خدا را بکند، صفات خدا در او ظهور می کند و کامل می شود. هر چه تسلیم تر باشیم این صفات بیشتر ظهور می کند.
اگر انسان مواظب چشمش باشد و حرام را نبیند ،این چشم عین الله می شود و چیزهای دیگری را می بیند. اگر کسی بندگی کرد در این دنیا اراده او اراده خدا می شود. درحدیث قدسی داریم : ای بنده ی من ، در این دنیا، تو از من اطاعت کن ،آنگاه هر چه بخواهی می شود همان طور که من هر چه بخواهم می شود.
این رشد در این دنیا هم بوجود می آید. مرحوم آخوند ملاعلی معصومی همدانی هم کلاسی امام خمینی بودند.ایشان می فرمودند: من در صحن امیرالمومنین نشسته بودم که دیدم بچه ای از گلدسته به پایین پرت شد. مردم مبهوت مانده بودند. یک باربری گفت: بایست. این بچه معلق ایستاد. مردم بچه را گرفتند و به مادرش دادند. از او سوال کردند که چه ذکری گفتی که خدا اجابت کرد. او گفت :یک عمر هرچه خدا گفت ،من چَشم گفتم و من الان حرفی زدم و خدا هم چَشم گفت .
این بخاطر بندگی فرد بود نه بخاطر ذکر او .این کرامات لحظه ای نیست بلکه بخاطر بندگی است. ما می خواهیم با ذکر دعایمان مستجاب شود و وقتی دعایمان مستجاب نمی شود از خدا گِله می کنیم! ما باید بندگی کنیم که این بندگی برای ما رشد ایجاد کند تا حرف ما به ملکوت برسد.
منبع :سمت خدا
212113
